"Για τον μπακάλη, άλλη στοίβα κερμάτων."
"Για τα παπούτσια της Κάθριν ώστε να βάλει μισή σόλα."
"Και η μαμά θα μοιράσει το ασήμι."
"Στο τέλος, ο μπαμπάς θα ρωτήσει, Αυτά είναι όλα;"
"Η μαμά τον κοιτάζει και χαμογελά. Αυτά είναι όλα, θα μουρμουρίσει."
"Δεν χρειάζεται να πάμε στην τράπεζα."
"Το τέλος."
"Ένα μυθιστόρημα της Κάθριν Χάνσον."
"Για όσο μπορώ να θυμηθώ, το σπίτι στην οδό του λόφου Λάρκιν, ήταν σπιτικό."
"Ο μπαμπάς και η μαμά έχουν και οι δύο γεννηθεί στη Νορβηγία,"
"αλλά ήρθαν στο Σαν Φρανσίσκο επειδή οι αδελφές της μαμάς ήταν εδώ."
"Όλοι μας γεννηθήκαμε εδώ."
"Ο Νιλς, το μεγαλύτερο και το μόνο αγόρι, η αδελφή μου Κριστίν,"
"και η μικρότερη αδελφή, η Ντάγκμαρ."
"Αλλά πάνω απ' όλα,"
"θυμάμαι τη μαμά."
"Θυμάμαι ότι κάθε Σάββατο βράδυ,"
"καθόμουν στο γραφείο μου στο φεγγίτη,"
"και έγραφα στο ημερολόγιό μου όλες τις μύχιες σκέψεις μου."
"Η μαμά θα με φώναζε να κατέβω."
- Κάθριν - Ναι, μαμά;
Κάθριν, έλα, σε περιμένουμε.
Ναι, μαμά, έρχομαι.
"Ήταν σαν ένα εβδομαδιαίο τελετουργικό, αυτές οι νύχτες του Σαββάτου".
"Θυμάμαι πώς η μαμά καθόταν στο τραπέζι της κουζίνας,"
"για να μετρήσει τα χρήματα που ο μπαμπάς είχε φέρει στο σπίτι, μέσα στο φακελάκι."
- Κάθριν; - Ναι, μαμά.
Ο μπαμπάς σε φώναξε. Κι εγώ σε φώναξα δύο φορές πριν απαντήσεις.
Λυπάμαι, μαμά. Έγραφα.
Κριστίν, αν θες να γελάσεις, σε παρακαλώ γελάσε κανονικά. Όχι έτσι.
Ναι, μαμά.
- Λοιπόν, όλα είναι εδώ. - Ναι, συνέχισε.
Πρώτα, για τον ιδιοκτήτη.
- Για τον ιδιοκτήτη. - Για τον ιδιοκτήτη.
Για τον ιδιοκτήτη.
Ναι.
Για τον μπακάλη.
- Για τον μπακάλη. - Για τον μπακάλη.
Σε όλες τις ΗΠΑ, δεν υπάρχει γάτα τόσο γενναία όσο η Ελίζαμπεθ.
Σ' όλο τον κόσμο, δεν υπάρχει γάτα τόσο γενναία όσο η Ελίζαμπεθ.
Ντάγκμαρ, βάλε την Ελίζαμπεθ στην πίσω βεράντα.
Στο παράδεισο ή στην κόλαση, δεν υπάρχει γάτα τόσο γενναία όσο η Ελίζαμπεθ.
Για τα παπούτσια της Κάθριν ώστε να βάλει μισή σόλα.
- Για τα παπούτσια της Κάθριν. - Για τα παπούτσια μου.
Τα παλιά παπούτσια της Κάθριν!
Για τα παπούτσια της Κάθριν.
Μαμά, ο δάσκαλος είπε ότι αυτή τη βδομάδα, θα χρειαστώ ένα νέο σημειωματάριο.
- Πόσο θα πάει; - Μια δεκάρα.
Για το σημειωματάριο.
Πέντε.
Οκτώ.
- Τρία. Μην το χάσεις. - Δεν θα το χάσω.
- Πρόσεχε όταν φυσάς τη μύτη σου. - Θα προσέχω.
- Αυτά είναι όλα, μαμά; - Ναι.
Ναι, είναι όλα γι' αυτήν την εβδομάδα.
Είναι καλό. Δεν χρειάζεται να πάμε στην τράπεζα.
Μαμά;
Μαμά, τελειώνω το δημοτικό τον επόμενο μήνα.
- Ναι. - Θα μπορούσα...
Θα μπορούσα να συνεχίσω στο γυμνάσιο πιστεύεις;
- Θες να πας στο γυμνάσιο; - Λοιπόν, θα ήθελα να πάω, πολύ.
Αν νομίζετε ότι θα μπορούσα.
Είναι καλό.
Θα κοστίσει λίγα χρήματα. Εδώ, τα έχω όλα γραμμένα.
Βιβλία, ναύλα λεωφορείου...
- Θα φέρεις το μικρό κουμπαρά, Κάθριν; - Ναι, μαμά.
"Ο μικρός κουμπαράς."
"Ήταν το πιο σημαντικό πράγμα σ' όλο το σπίτι."
"Ήταν ένα φυλαγμένο κουτί για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης."
"Και τι δεν είχαμε αγοράσει με το μικρό κουμπαρά!"
"Η μαμά πάντα ήθελε ν' αγοράσει ένα ζεστό παλτό, μα δεν έφταναν τα χρήματα."
"Ποτέ δεν έφταναν τα χρήματα!"
Είναι όλα εδώ, μαμά. Ναύλα λεωφορείου, ρούχα, σημειωματάρια. Όλα όσα χρειάζομαι.
Το συζήτησα με τον Σάι Νίκολς.
- Πήγε στο γυμνάσιο πέρσι. - Είναι καλό.
Ας δούμε τώρα.
Υπάρχουν αρκετά εδώ, μαμά;
Λοιπόν, δεν υπάρχουν πολλά στο μικρό κουμπαρά τώρα.
Δίνουμε στον οδοντίατρο, να θυμάστε, και για πατίνια σου.
Το ξέρω, και είναι κι ένα ζεστό παλτό για το οποίο εξοικονομείς.
Λοιπόν, το παλτό μπορούμε να το πάρουμε άλλη φορά, αλλά ακόμα κι έτσι, εγώ...
Εννοείς ότι ούτε έτσι ο Νιλς δεν μπορεί να πάει γυμνάσιο;
Λοιπόν, δεν είναι αρκετά εδώ. Δεν θέλουμε να πάμε στην τράπεζα, σωστά;
Όχι, μαμά, όχι.
Θα μπορούσα να δουλεύω στο μπακάλικο του Ντίλον μετά το σχολείο.
Ναι;
Δεν φτάνει αυτό.
Όχι, δεν φτάνει αυτό.
Θα σταματήσω το κάπνισμα.
Θα παρατήσω τον καπνό.
Εγώ...
Θα μπορούσα να προσέχω τα παιδιά των Μάξγουελ κάθε Παρασκευή βράδυ.
Η Κάθριν θα μπορούσε να με βοηθάει.
Είναι καλό. Ειναι αρκετά.
Δεν χρειάζεται να πάμε στην τράπεζα.
- Πω πω! - Καλό αυτό!
Αν είναι οι θείες, θα πάω στο μπουντουάρ μου.
- Πάω για τη μελέτη μου. - Όχι. Δεν πρέπει να φύγετε.
- Μα, η Τρίνα! - Η Τρίνα, ναι, και μόνη της.
- Πείτε καλησπέρα στην θεία Τρίνα, παιδιά. - Καλησπέρα, θεία Τρίνα.
Καλησπέρα, παιδιά.
- Πόσο καλά φαίνονται όλα τους. - Έχεις φτερό Μπόα;
Είναι καινούργιο; Πανέμορφο!
- Ήταν δώρο. - Δώρο;
- Λαρς, κοίτα, η Τρίνα πήρε δώρο. - Ναι. Είναι... είναι μια χαρά.
Η Τζένη και η Σίγκριντ δεν ήρθαν μαζί σου, Τρίνα;
Όχι, δεν τους είπα ότι θα έρθω.
- Θέλω να σου μιλήσω, Μάρθα. - Έλα μέσα τότε!
Κάτσε και θα μιλήσουμε.
- Μπορούμε να μιλήσουμε μόνες μας; - Μόνες μας;
Εάν δεν σε πειράζει.
Παιδιά, θα μας αφήσετε μόνες για λίγο. Θα σας φωνάξω.
Ντάγκμαρ, πήγαινε με την Κάθριν.
Τρίνα, τι συμβαίνει;
Ω, όχι. Όχι, δεν μπορώ να το πω.
Γιατί Τρίνα, τι είναι;
Είναι κάτι πολύ προσωπικό.
Όχι, Λαρς, μείνε εδώ. Θα πάμε εμείς στη μπροστινή βεράντα.
Θέλω να πάρω λίγο αέρα. Κάπνισε τη πίπα σου. Κάτσε άνετα.
Έτσι, Τρίνα, τώρα, τι είναι;
Μάρθα, θέλω να παντρευτώ.
Εννοείς, θέλεις να παντρευτείς ή υπάρχει κάποιος που θέλει να σε παντρευτεί;
- Υπάρχει κάποιος που θέλω να παντρευτώ. - Θέλει αυτός να σε παντρευτεί;
Λέει ότι θέλει.
- Τρίνα, είναι υπέροχο! - Νομίζω πως είναι.
Ποιος είναι;
- Ο κος Τόρκελσον. - Από το γραφείο τελετών;
Ναι. Ξέρω ότι δεν είναι πολύ όμορφος,
και δεν κάνει ακριβώς αυτό που οι πιο πολλοί θεωρούν ωραίο επάγγελμα, αλλά...
- Τον αγαπάς, Τρίνα; - Ναι.
Τότε είναι καλό.
Μάρθα...
- Μάρθα; - Ναι;
Θα μας βοηθήσεις να το πούμε στους άλλους;
Η Τζένη και η Σίγκριντ, δεν το ξέρουν;
Όχι, φοβόμουν ότι θα γελάγανε μαζί μου, αλλά αν τους πεις...
Η Τζένη θα στο κρατάει που το είπες πρώτα σε μένα.
Λοιπόν, δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Πρέπει να τους πεις να μην γελούν μαζί μου.
Αν γελάνε μαζί μου, θα πηδήξω στη θάλασσα.
Η Τζένη και η Σίγκριντ δεν θα γελάσουν, Τρίνα.
- Σου το υπόσχομαι αυτό. - Αχ, σ' ευχαριστώ, Μάρθα.
Έλα τώρα.
Και ο θείος Κρις;
Θα του μιλήσεις;
Λοιπόν, είναι υποχρέωση του κου Τόρκελσον να μιλήσει στον θείο Κρις.
Είναι πάντα υποχρέωση τού άντρα να μιλήσει στον επικεφαλή της οικογένειας.
Ναι, το ξέρω αυτό, αλλά ο θείος Κρις είναι πολύ τρομακτικός.
Είναι τόσο μεγάλος και μαυριδερός, και φωνάζει τόσο και...
ο κος Τόρκελσον είναι κάπως συνεσταλμένος, ειλικρινά.
Μα Τρίνα, αν θέλει να είναι ο σύζυγός σου, να μάθει να μην είναι συνεσταλμένος.
Δεν πρέπει να θες σύζυγο που θα είναι συνεσταλμένος.
Εσύ είσαι συνεσταλμένη.
Δεν είναι καλό όταν και οι δύο είναι συνεσταλμένοι.
Όχι, θα μιλήσω εγώ στην Τζένη και την Σίγκριντ, αλλά...
ο κος Τόρκελσον πρέπει να μιλήσει με τον θείο Κρις.
Μάρθα, κοίτα. Είναι η Τζένη και η Σίγκριντ.
Θα δω πρώτα εγώ την Τζένη και την Σίγκριντ.
Θα πας στο δωμάτιό μου. Περίμενε εκεί μέχρι να σε φωνάξω.
Λαρς, η Τζένη και η Σίγκριντ έρχονται.
Όχι, όχι, θα ήθελα να μείνεις λίγο.
Περίμενε!
Περίμενε, Τζένη. Πρέπει ν' ανασάνω ξανά.
Ο λόφος με σκοτώνει κάθε φορά που τον ανεβαίνω.
Ανέβαινες μεγαλύτερους λόφους απ' αυτόν στη παλιά πατρίδα.
Μα ήμουν κορίτσι στη παλιά πατρίδα!
- Γεια σου, Μάρθα. - Τζένη, Σίγκριντ, Άρνε.
- Τι έκπληξη! - Καλησπέρα, θεία Μάρθα.
Καλησπέρα, Άρνε.
- Είναι η Τρίνα εδώ; - Η Τρίνα;
Έφυγε, και δεν ξέρει κανέναν εκτός από σένα.
Αυτό νομίζετε εσείς.
Δώσε στον Λαρς το παλτό σου. Θα σου φέρω λίγο καφέ.
Μετά μιλάμε για την Τρίνα. Άρνε, τα παιδιά είναι στο πάνω όροφο.
Εντάξει, θεία Μάρθα.
- Μπορώ να παίξω μ' αυτό, θεία Μάρθα; - Ναι, βέβαια Άρνε, αλλά μην το σπάσεις.
- Η Τρίνα ήταν εδώ. - Ναι, ήταν εδώ.
- Τι ήθελε η Τρίνα; - Ήθελε να μου μιλήσει.
Για ποιο θέμα;
Για γάμο.
- Τι; - Η Τρίνα θέλει να παντρευτεί.
Ποιος θέλει να παντρευτεί την Τρίνα;
Ο κος Τόρκελσον.
- Ο Πέτερ Τόρκελσον; - Ναι.
Ο συνεστελμένος Πέτερ; Θα γίνει περίγελος.
Τζένη!
Τζέν...! Σίγκριντ!
Η Τρίνα είναι εδώ.
Θα έρθει εδώ σ' ένα λεπτό. Είναι σοβαρό για εκείνη.
- Δεν θα γελάσετε μαζί της. - Θα κάνω ό,τι μ' αρέσει.
Όχι, Τζένη. Δεν θα το κάνεις.
- Και γιατί δεν θα το κάνω; - Επειδή δεν θα στο επιτρέψω.
- Και πώς θα με σταματήσεις; - Αν γελάσεις με την Τρίνα...
Θα πω για την εποχή πριν από το γάμο σου, όταν ο σύζυγός σου ήθελε να το σκάσει.
- Τι είναι αυτό; - Ποιος στο είπε αυτό;
Το ξέρω.
Ο Έρικ;
Προσπάθησε να το σκάσει;
- Δεν είναι αλήθεια. - Άρα δεν σ' ενοχλεί να το πω στην Τρίνα;
Ο θείος Κρις στο είπε.
Προσπάθησε να το σκάσει!
Δεν πειράζει, Σίγκριντ.
Η Τζένη δεν θα γελάσει με την Τρίνα, όχι.
Ούτε κι εσύ.
Διότι εσύ αν γελάσεις μαζί της, θα της πω για την νύχτα του γάμου με τον Όλε.
Επειδή έκλαιγες όλη την ώρα, σε γύρισε σπίτι στη μητέρα.
- Αυτό δεν το ήξερα. - Δεν ήταν ανάγκη να το γνωρίζεις.
Δεν λέω αυτές τις ιστορίες για να βγάλω το άχτι μου.
Μόνο έτσι όμως δεν θα γελάσουν με την Τρίνα.
Φώναξέ την τώρα, Λαρς.
Ελάτε, πιείτε τον καφέ σας. Τζένη. Σίγκριντ.
- Τρίνα; - Ναι, έρχομαι.
Ω, με συγχωρείτε. Δεν γνώριζα...
Ω, κε Χάιντ, αυτές είναι οι αδερφές μου.
- Χαίρω πολύ. - Μαντάμ. Μαντάμ.
Οι τρεις Χάριτες!
- Θα είμαι στο δωμάτιό μου. - Ναι, βέβαια, κε Χάιντ.
Στο έχει πληρώσει το ενοίκιο;
Λοιπόν, είναι δύσκολο να του το ζητήσω. Σίγουρα θα πληρώσει όπου να 'ναι.
Σίγουρα δεν θα πληρώσει. Αν η Μάρθα θέλει να πάρει το ζεστό παλτό που όλο μας λέει,
- διώξε αυτό τον μπατίρη ηθοποιό... - Τζένη, ο κος Χάιντ είναι ένας κύριος.
Μας διαβάζει δυνατά, υπέροχα βιβλία!
Λονγκφέλοου και Τσαρλς Ντίκενς και Φένιμορ Κίπλινγκ!
Ω, έλα, έλα Τρίνα. Έλα. Ο καφές σου θα κρυώσει.
- Τους το είπα. - Γιατί ήρθες στη Μάρθα πρώτα;
Πίστεψε ότι... η Μάρθα θα την καταλάβαινε.
Ο κος Τόρκελσον νομίζει πως θα έχει προίκα ίσως, όπως τα κορίτσια στη παλιά πατρίδα.
Σίγκριντ!
Λοιπόν, γιατί να μην έχω; Όλες σας είχατε προίκα.
Παντρευτήκαμε στη Νορβηγία και οι γονείς μας ήταν ζωντανοί.
Πού θα βρεις την προίκα, θα ήθελα να το ξέρω.
Από τον θείο Κρις. Είναι η κεφαλή της οικογένειας.
Και ποιος θα τον ρωτήσει;
Δεν θα χρειαστεί να τον ρωτήσει όταν ο κος Τόρκελσον...
Ο θείος Κρις θα τον φάει.
Ο συνεσταλμένος Πέτερ και ο θείος Κρις.
Ίσως ο θείος Κρις να του πει μερικές ιστορίες της οικογένειας.
Ξέρει πολλά, όντως ο θείος Κρις.
- Πού είναι τα παιδιά; - Ναι, δεν θα τα δούμε;
Ναι, σίγουρα. Θα τα φωνάξω.
- Παιδιά! Οι θείες σας φεύγουν! - Ερχόμαστε μπαμπά.
Θα σε βοηθήσω με τα φλυτζάνια του καφέ.
Όλα εντάξει.
Νάτα, έρχονται.
Καλησπέρα, θεία Τζένη, καλησπέρα, θεία Σίγκριντ.
Καλησπέρα. Που κρυβόσασταν όλη αυτή την ώρα;
- Καλησπέρα, Νιλς. - Καλησπέρα.
Πω πω πω, πόσο ψηλός έχει γίνει.
Ναι, είναι σχεδόν τόσο ψηλός όσο ο μπαμπάς του.
Μου φαίνεται σαν να παραμεγαλώνει για την ηλικία του.
Η Ντάγκμαρ δείχνει χλωμή πάντως.
Θεούλη μου! Τι κακάσχημη γάτα!
- Είναι φίλες. Είναι με τη Ντάγκμαρ παντού. - Το επόμενο είναι να κοιμούνται μαζί.
Δεν το ξέρεις ότι η γάτα παίρνει την ανάσα από ένα παιδί που κοιμάται;
Δεν θα 'θελες να ξυπνήσεις ένα πρωί πνιγμένη, σωστά;
Η Ελίζαμπεθ μπορεί να έχει όλη την αναπνοή μου.
- Ορίστε. - Ελίζαμπεθ.
Πόσο ανόητο όνομα για μια γάτα!
Είναι πολύ ανόητο όνομα γι' αυτήν την γάτα.
- Η γάτα είναι... - Νιλς, δεν χρειάζεται να το πεις.
Καλύτερα να σκεφτεί ένα νέο όνομα.
Την λένε Ελίζαμπεθ και θα παραμείνει Ελίζαμπεθ.
Λοιπόν, ίσως θα τον φωνάζεις θείο Ελίζαμπεθ.
Θείος Ελίζαμπεθ;
- Ελίζαμπεθ, ακούς; - Αντίο, όλοι σας.
- Έλα, γλυκιά μου. - Θα τον λέω θείο Ελίζαμπεθ τώρα.
Νιλς, πήγαινε πες στον κο Χάιντ ότι είμαστε έτοιμοι για την ανάγνωση.
Σε πειράζουν αυτά που λέω, Μάρθα.
Θα ήταν κρίμα εάν έβγαινε κακή φήμη για μια Νορβηγίδα γυναίκα.
Θα ήταν κρίμα εάν έβγαινε κακή φήμη για μια γυναίκα του Σαν Φρανσίσκο.
Μιλάς λες και το Σαν Φρανσίσκο είναι όλος ο κόσμος.
Ναι, είναι ο κόσμος μου. Αντίο, Τζένη, Σίγκριντ.
- Αντίο, Μάρθα. - Αντίο, θεία Μάρθα.
Αντίο, Άρνε, γλυκέ μου.
Ω, κε Χάιντ, αυτή είναι η αδελφή μου η Τρίνα.
Γοητευμένος.
Ο κος Χάιντ θα διαβάσει για μας απόψε το "Ιστορίες δύο πόλεων". (Τσαρλς Ντίκενς)
Είναι μια όμορφη ιστορία, αλλά θλιβερή.
Μου αρέσουν οι θλιβερές ιστορίες.
Θα ήθελα... να το τελειώσω αυτό απόψε.
Πολύ καλά!
- Είστε έτοιμοι; - Ναι, παρακαλώ, κε Χάιντ.
Ναι, κε Χάιντ.
"Στη μαύρη φυλακή του Κονσιέσιουρι,"
"ο καταδικασμένος της ημέρας ανέμενε τη μοίρα του."
"Ήταν σε αριθμούς οι εβδομάδες του έτους."
"Πενήνταδύο θα γίνονταν εκείνο το απόγευμα, από τη ζώσα παλίρροια της πόλης,"
"έως την απέραντη αιώνια θάλασσα."
"Νομίζω ότι δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτήν τη νύχτα."
"Ήταν σχεδόν μεσάνυχτα όταν τελείωσε, και κανείς μας δεν το είχε προσέξει."
"Είναι το πιο, πιο καλύτερο πράγμα αυτό που κάνω..."
"απ' ό,τι έχω κάνει ποτέ."
"Είναι η πιο, πιο καλύτερη ξεκούραση αυτή που έχω..."
"απ' ό,τι έχω γνωρίσει ποτέ."
"Το τέλος."
"Υπήρξαν πολλές νύχτες που δεν κοιμήθηκα με τον τρόπο που ο κος Χάιντ"
"έκανε τη φαντασία μου να χορεύει."
"Έγραψα στο ημερολόγιό μου: Τι θαυμάσιο πράγμα είναι η λογοτεχνία!"
"Μας μεταφέρει στη σφαίρα του αγνώστου."
"Η φωνή του βυθίστηκε σχεδόν σε ψίθυρο, καθώς απαντούσε."
"Κε Χολμς, υπήρχαν πατημασιές..."
"ενός γιγαντιαίου κυνηγόσκυλου."
Συνεχίζουμε την επόμενη φορά.
- Αν σας ενδιαφέρει... - Ω, ναι, κε Χάιντ.
"Αν μας ενδιέφερε; Δεν γινόταν να χάσουμε τη συνέχεια."
"Σήμαινε πολλά και για τη μαμά, γιατί ο Νιλς σταμάτησε να βγαίνει τις νύχτες..."
"στη γωνιά του δρόμου για να περιφέρεται άσκοπα με τα αγόρια της γειτονιάς."
"Τη νύχτα που διέρρηξαν το μαγαζί του κου Ντίλον, ο Νιλς ήταν στο σπίτι μαζί μας."
Αυτό πάνω απ' όλα:
Το αξίωμά σου να είναι η αλήθεια.
Και να το ακολουθείς, όπως η νύχτα την ημέρα,
ώστε να μη δύνασαι να πεις ποτέ ψέματα, σε κανέναν.
"Όσο περισσότερο διάβαζε ο κος Χάιντ, τόσο περισσότερο συνειδητοποιούσα..."
"ότι το μόνο πράγμα που ήθελα πραγματικά να γίνω σε όλο τον κόσμο, ήταν συγγραφέας."
"Έγραψα κάποτε ένα κομμάτι για τον θείο Κρις της μαμάς..."
"αλλά ο δάσκαλος είπε δεν είναι ωραίο να γράφω έτσι για μέλος της οικογένειάς μου."
"Μία ή δύο φορές το χρόνο, ο θείος μας ο Κρις, με τη μεγάλη, δυνατή φωνή του,"
"με το έντονο μαύρο μουστάκι του, κατεβαίνει από το κτήμα του στο βορρά,"
"και επισκέπτεται το Σαν Φρανσίσκο με το αυτοκίνητό του."
"Ξέραμε ότι από τη στιγμή που βρυχήθηκε στο πλοίο,"
"και ανέβηκε στην οδό Μάρκετ για να πάρει φόρα προς το λόφο,"
"η γαλήνια διεξαγωγή της ζωής μας αναμενόταν να τερματιστεί."
Ο θείος Κρις.
"Εμείς τα παιδιά δεν μιλούσαμε πολύ γι' αυτόν,"
"αλλά η μαμά έλεγε ότι ο λόγος που ο θείος Κρις οδηγούσε τόσο γρήγορα,"
"ήταν γιατί του έδινε το αίσθημα ελευθερίας που το περπάτημα τού το αρνιόταν."
"Γιατί ο θείος Κρις κούτσαινε πολύ, λόγω ενός ατυχήματος, πίσω στη παλιά πατρίδα."
Μάρθα!
Λαρς! Παιδιά, πού είστε;
Μάρθα! Λαρς!
Τι έγινε, δεν είναι κανείς στο σπίτι;
Είναι κανείς στο σπίτι;
Μα που είναι;
Δεν θα μου απαντήσετε; Δεν ακούτε που σας φωνάζω;
Δεν μ' ακούτε που σας φωνάζω;
Δεν φωνάζω αρκετά δυνατά;
Κριστίν!
Ναι, θείε Κρις.
Κάθριν!
Νιλς.
Ναι, θείε Κρις.
Ποιο ναι; Ναι, δεν μ' άκουσες, ή ναι, δεν φωνάζω δυνατά;
- Σας ακούσαμε, θείε Κρις. - Καλά, τότε γιατί δεν έρχεστε;
Μόλις ερχόμασταν.
Ελάτε, ελάτε να σας δω.
Σταθείτε όρθιοι.
Εκεί που είναι τα σημάδια.
Δύο ίντσες.
Δύο ίντσες μέσα σε έξι μήνες. Είναι καλό! Καλό! Καλό!
Κριστίν.
Δείξε μου τα δόντια σου.
Τα βουρτσίζεις καλά;
Νιλς, υπάρχει ένα κιβώτιο με πορτοκάλια στο αυτοκίνητο. Πήγαινε να το φέρεις.
Πού είναι η μικρή; Η Ντάγκμαρ;
- Είναι άρρωστη, θείε Κρις. - Άρρωστη; Τι έχει πάθει;
Έχει τ' αυτί της. Πονάει στο αυτί επί δύο ημέρες. Μια κακή ωταλγία.
- Η μαμά έφερε γιατρό. - Καλός γιατρός; Τι είπε;
- Εδώ είναι τώρα. - Ω, πάω μέσα.
Θείε Κρις.
- Πώς είναι η Ντάγκμαρ; - Δεν είναι καλά.
- Γιατρέ, ο θείος μου, ο κος Χάλβοσεν. - Τι κάνετε, κύριε;
Τι έχει το παιδί;
Πρέπει να την πάτε στο νοσοκομείο αμέσως. Πρέπει να εγχειριστεί.
- Εγχείρηση; - Φοβάμαι πως ναι.
Δεν γίνεται να περιμένουμε μέχρι ο άντρας μου να γυρίσει από τη δουλειά;
Φοβάμαι πως όχι. Η κατάστασή της απαιτεί άμεση εγχείρηση.
Θα πάμε.
- Τι έχει το παιδί; - Έχει μαστοειδή απόφυση.
Τότε να το εγχειρίσετε αμέσως.
- Πιστεύω ότι αυτό μόλις είπα. - Αμέσως!
Δρ Τζόνσον;
Γιατρέ, φτάνουν αυτά;
Ειλικρινά, σκεφτόμουν το νοσοκομείο της κομητείας.
Όχι. Όχι, θα πληρώσουμε.
Αλλά είναι αρκετά;
Αν δεν φτάνουν, μπορούμε να πάμε στην τράπεζα.
Έχουμε έναν τραπεζικό λογαριασμό!
Λοιπόν, φτάνουν χωρίς να πάμε στην τράπεζα, γιατρέ;
Ο σύζυγός μου είναι ξυλουργός. Βγάζει καλά χρήματα.
Αν υπάρχουν ανάγκη από χρήματα, θα πληρώσω εγώ.
Θα είναι εντάξει. Θα την πάρουμε στην κλινική.
- Πληρώστε όταν έχετε να τα δώσετε. - Καλά, καλά!
Έχω ήδη ασθενή εκεί. Τον ανιψιό μου τον Άρνε.
Κάνουν εγχείρηση σήμερα το πρωί στο γόνατό του.
Είστε γιατρός, κύριε;
Είμαι καλύτερος γιατρός από τους περισσότερους γιατρούς.
Ο Νιλς από 'δώ, ο άλλος μου ανηψιός, θα γίνει γιατρός όταν μεγαλώσει.
Πράγματι.
Πολύ ενδιαφέρον.
Θα έχετε το παιδί στην κλινική, ας πούμε σε μια ώρα;
Το παιδί θα είναι εκεί σε δέκα λεπτά. Έχω το αυτοκινήτο μου.
Δύσκολα μπορώ να το κανονίσω σε δέκα λεπτά.
Λοιπόν, θα τα κανονίσω εγώ. Ξέρω γιατρούς.
Θείε Κρις, ο Δρ Τζόνσον θα κανονίσει.
Είναι καλός γιατρός.
Σας ευχαριστώ, κυρία.
- Γιατρέ, μπορείτε να φύγετε. Ερχόμαστε. - Πολύ καλά. Σε μια ώρα τότε.
Θα φροντίσουμε την Ντάγκμαρ, το υπόσχομαι.
Θα την εγχειρίσω προσωπικά.
Θα βλέπω.
Δεν θα κάνετε τέτοιο πράγμα, κύριε.
Πάντα βλέπω τις εγχειρήσεις. Είμαι ο επικεφαλής της οικογένειας.
Δεν επιτρέπω σε κανένα να παρακολουθεί τις εγχειρήσεις μου.
Είναι τόσο κακό;
- Θα πάω να δω τη Ντάγκμαρ. - Θείε Κρις.
Είναι ευγενικό εκ μέρους σου, αλλά η Ντάγκμαρ είναι άρρωστη.
Την τρομάζεις.
- Εγώ την τρομάζω; - Ναι, θείε Κρις, όλους τους τρομάζεις.
- Εγώ; - Ναι, όλους εκτός από μένα.
Ακόμα και τα κορίτσια, η Τζένη, η Σίγκριντ, η Τρίνα, σε φοβούνται.
- Τα κορίτσια. Γυναίκες. - Και τα παιδιά επίσης!
Ο Νιλς και 'γω θα πάμε στην Ντάγκμαρ,
θα μας πας στο νοσοκομείο με τ' αυτοκίνητό σου, αλλά δεν θα τρομάζεις την Ντάγκμαρ,
και θα αφήσεις τον γιατρό στην ησυχία του!
Ο Δρ Τζόνσον είναι εξαιρετικός γιατρός.
Νιλς, έλα μαζί μου. Βοήθησέ με να μεταφέρουμε την Ντάγκμαρ.
Να το θυμάσαι!
Είναι αλήθεια ότι σας τρομάζω, ε;
Κριστίν, Κάθριν, σας τρομάζω εγώ;
Τώρα, ελάτε, σας το ζητάω, πείτε μου την αλήθεια.
Σας τρομάζω;
- Λίγο, θείε Κρις. - Ω, όχι.
Κι εσύ, Κριστίν;
- Ναι, θείε Κρις. - Αλλά γιατί;!
Τι είναι αυτό που σας τρομάζει;
Είμαι ο θείος σας Κρις. Γιατί σας τρομάζω;
Δεν ξέρω.
Είναι κακό! Πολύ κακό!
Οι θείες, ναι, μ' αρέσει να τις τρομάζω.
Τι; Αυτό σας έκανε να γελάσετε;
Δεν συμπαθείτε τις θείες σας;
Τώρα, έλατε, πείτε μου.
Δεν συμπαθείς τις θείες; Πες μου.
Όχι πολύ, θείε Κρις.
Και ποια δε συμπαθείς περισσότερο;
Την Τζένη, την Σίγκριντ ή την Τρίνα; Πες μου.
Νομίζω ότι συμπαθώ λιγότερο την θεία Τζένη. Είναι πολύ αυταρχική.
Δεν αντέχω την θεία Σίγκριντ. Όλο γκρίνια και παράπονα.
Η Σίγκριντ κλαψουρίζει.
Η Τζένη αυταρχική.
Είναι αλήθεια!
Ο θείος Κρις, μαύρος. Και σίγουρα είναι μαύρος. Μαύρος στη καρδιά του.
- Όλο κατάρα και βρισιές. - Είναι καλός με τα παιδιά.
Είναι καλός με τα μπουκάλια του. Και με τη γυναίκα που ζει μαζί.
- Την οικονόμο του; - Την οικονόμο του;! Χα!
Ω, να ο Πέτερ, μας περιμένει. Ακριβώς στην ώρα του!
Πέτερ! Πέτερ!
Πέτερ, χαίρομαι τόσο πολύ που δεν έμπλεξες με τη δουλειά σου.
Για να πω την αλήθεια, απλά περίμενα...
Η δουλειά του νεκροφάθτη μπορεί πάντα να περιμένει.
Τώρα είναι μια καλή ευκαιρία να ζητήσεις προίκα από τον θείο Κρις.
Πρέπει να είσαι πολύ αμετακίνητος, κε Τόρκελσον.
Ναι, κυρία μου. Πολύ αμετακίνητος, πράγματι.
Εισιτήριο, παρακαλώ.
Πες του, Σίγκριντ. Πες στον κο Τόρκελσον τι έκανε ο θείος Κρις.
Λοιπόν, ξέρεις, του μικρού Άρνε το γόνατο, που έπεσε πριν δύο μήνες.
Ναι;
Ο άνθρωπος στο φαρμακείο είπε ότι ήταν μόνο μια μελανιά.
Αλλά σήμερα το πρωί, όταν έφυγα από το σπίτι για ψώνια,
εμφανίστηκε, ποιος άλλος από τον θείο Κρις...
Αλλά δεν πρέπει να πείτε στη μαμά σας ότι μιλάμε έτσι.
Είναι το μυστικό μας.
Τώρα δεν πρέπει να φοβάστε πια όταν έχουμε μυστικά.
Ελάτε.
Θα σας πω κι εγώ το μυστικό μου. Δεν συμπαθώ τις θείες.
Ω, Τζένη!
Βλέπεις αυτό που βλέπω;
- Αυτή η γυναίκα στο αυτοκίνητό του. - Πόσο ξεδιάντροπη!
- Είναι η γυναίκα η σύζυγός του; - Ναι.
Και όχι.
Θείε Κρις.
Η Σίγκριντ έχει κάτι να σου πει.
Θείε Κρις.
- Πήγες τον Άρνε στο νοσοκομείο. - Φυσικά, πήγα τον Άρνε στο νοσοκομείο.
Τώρα θα πάμε την Ντάγκμαρ στο νοσοκομείο, άρα μην παραγεμίζετε το μέρος.
Ένα ακόμα κατόρθωμα του θείου Κρις.
Σίγκριντ, παλιοκλαψιάρα μου εσύ, αλλά και εσύ, φύγετε από εδώ.
Όχι!
Αρκετά ανεχτήκαμε τις τυραννικές σου συμπεριφορές.
Τζένη, εσύ είσαι αυταρχική παλιοανόητη. Και φύγετε από εδώ.
Και θα πάμε την Ντάγκμαρ στο νοσοκομείο.
- Την έπιασες καλά, Νιλς; - Ναι.
- Λοιπόν, πάμε. - Όχι, θα ακούσεις την Σίγκριντ.
Σίγκριντ, αν δεν φύγεις από τη μέση μέχρι να μετρήσω ως το τρία, θα σε πετάξω έξω.
Και την Τζένη επίσης, όσο μεγαλόσωμη κι αν είναι.
Ένα...
δύο...
Βάλ' την στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου.
Θείε Κρις. Θείε Κρις, θέλω να σου συστήσω τον κο Τόρκελσον.
Θέλω να γνωρίσεις τον κο Τόρκελσον.
Θείε Κρις, θέλω να γνωρίσεις τον κο Τόρκελσον.
Από εδώ, ο κος Τόρκελσον. Θέλει να πω...
Μάρθα!
Ξεκινάμε.
Θέλει να...
Τζένη, Σίγκριντ, πάμε στο νοσοκομείο.
Θα είστε φρόνιμα παιδιά μέχρι η μαμά να γυρίσει σπίτι.
Ναι, μαμά.
Ναι, έρχομαι.
Υπάρχει γάλα στο ψυγείο και φρούτα και μπισκότα για το μεσημεριανό σας.
Θα είμαστε εντάξει, μαμά. Μην ανησυχείς.
Πάω τώρα.
Ω, Μάρθα. Δεν μπορείς να πας με το αυτοκίνητό του.
- Γιατί όχι; - Μάρθα.
- Ναι, έρχομαι. - Πάμε.
Επειδή είναι και αυτή.
Η γυναίκα.
Κι αυτό θα σκοτώσει εμένα ή την Ντάγκμαρ που θα είμαστε στο αυτοκίνητο μαζί της;
Τη έχω δει. Μοιάζει καλή γυναίκα.
Μαμά!
Θείε Κρις!
Κε Τόρκελσον.
Τόρκελσον, έλα, έλα.
Μαμά!
Μα θείε Κρις, στο λέω, πρέπει να τον δω.
Δεν καταλαβαίνεις αγγλικά; Δεν έχει επισκέπτες για 24 ώρες.
- Αλλά εσύ τον είδες. - Δεν είμαι επισκέπτης.
- Είμαι εξαίρεση. - Τότε και η μαμά του είναι εξαίρεση.
Θα δω τον γιατρό.
Τον είδα τον γιατρό. Του είπα ότι δεν είσαι καλή για τον Άρνε.
- Δεν είμαι καλή για τον γιο μου; - Όχι, δεν είσαι καθόλου καλή.
Θα κλαίς από πάνω του. Πάω τώρα.
Θείε Κρις!
Θείε Κρις, πρέπει οπωσδήποτε να σου μιλήσω.
- Έχω δουλειά. - Θείε Κρις, σε παρακαλώ.
- Θέλω να παντρευτώ. - Καλά, τότε παντρέψου!
Περίμενε!
Περίμενε, θείε Κρις.
Θέλω να παντρευτώ τον κο Τόρκελσον.
Εδώ.
Πέτερ, αυτός είναι ο θείος Κρις.
Θείε Κρις, αυτός είναι ο κος Τόρκελσον.
- Λοιπόν; - Πως είστε κύριε;
- Απασχολημένος! - Παρακαλώ, θείε Κρις.
Θέλεις να τον παντρευτείς, παντρέψου τον. Έχω άλλα πράγματα να σκεφτώ.
- Τότε να μας δίνεις την άδειά σου; - Σίγουρα, και βέβαια την δίνω.
Αν θέλετε να κάνετε κάτι ανόητο στον εαυτό σας, δεν μπορώ να σας σταματήσω.
Σ' ευχαριστώ, θείε Κρις! Ευχαριστώ!
Αυτό ήταν όλο;
Ναι, νομίζω ότι αυτό ήταν όλο.
Όχι!
Όχι;
Λοιπόν, υπάρχει και κάτι άλλο.
Βλέπετε... Λοιπόν, η Τρίνα ανέφερε ότι στην παλιά πατρίδα...
... ήταν... ήταν συνήθεια, και...
Λοιπόν, έτσι κι αλλιώς, είμαστε όλοι από τη παλιά πατρίδα.
Λοιπόν, έτσι είναι τα πράγματα. Έτσι είναι τα πράγματα.
Λοιπόν, κύριε, τι είναι; Τι θέλεις;
Λοιπόν, ήταν μια ερώτηση... Μια ερώτηση της Τρίνα...
Λοιπόν, χωρίς να θέλω να σας προσβάλλω, αφορά... την προίκα της.
- Τι πράγμα; - Την προίκα.
Προίκα! Ω, η Τρίνα θέλει προίκα.
- Είναι 42 χρονών! - Όχι, θείε Κρις!
Δεν της φτάνει ο σύζυγος, θέλει και προίκα;
Παρακαλώ!
Εδώ είναι νοσοκομείο, όχι γραφείο συνοικεσίων.
Έλα μαζί μου στην αίθουσα αναμονής.
Θα σου μιλήσω για την προίκα.
ΚΥΡΙΟΙ
Λοιπόν, το έμαθες Μάρθα;
- Τι; - Ο θείος Κρις.
Όχι, δεν το άκουσα.
Περιμένω τον γιατρό.
Είναι δύο ώρες αφότου έβαλαν την Ντάγκμαρ στο χειρουργείο.
Παραπάνω.
Ποιος δίνει προίκα;
Οι γονείς.
Γιατί; Επειδή...
είναι χαρούμενοι που δεν θα στηρίζουν την κόρη τους πια, δεν θα την πληρώνουν.
Δεν στηρίζω την Τρίνα.
Γιατί τότε θα πρέπει να πληρώσω εγώ για να την παντρευτείς;
- Δεν ξέρω. - Δεν ξέρεις;
Θα επιτρέψω στην Τρίνα να παντρευτεί κάποιον,
που θα την θέλει μόνο για την προίκα της;
- Ποτέ δεν το σκέφτηκα έτσι. - Τι είδους άνθρωπος θα ήταν αυτός;
Δεν θα ήταν και πολύ καλός ανθρώπος.
- Λοιπόν, είσαι τέτοιου είδους άνθρωπος; - Όχι, δεν το νομίζω.
- Καλά, τότε δεν θες προίκα. - Όχι, υποθέτω πως δεν θέλω.
Καλά.
Θα πάμε δίπλα να πιούμε καφέ.
Σίγκριντ, έχεις χρήματα;
- Ναι, έχω λίγα. - Καλά, θα σε κεράσω εγώ.
Θα είμαστε δίπλα αν μας χρειαστείς, Μάρθα.
Ναι.
- Κα Χάνσον. - Γιατρέ!
Η Ντάγκμαρ είναι καλά. Όλα πήγαν κατ' ευχή.
- Κοιμάται από το αναισθητικό τώρα. - Σας ευχαριστώ, γιατρέ.
- Παρακαλώ πολύ. - Είστε πολύ καλός, γιατρέ.
Θα πάω σ' αυτήν τώρα.
Ω, κυρία Χάνσον.
Λυπάμαι πολύ.
Βλέπεις, είναι ενάντια στους κανονισμούς. Θα μπορείς όμως να την δεις αύριο.
Αύριο;
Μα γιατρέ, της το υποσχέθηκα.
Είναι τόσο μικρή, θα φοβηθεί όταν ξυπνήσει και δει ότι δεν κράτησα την υπόσχεσή μου.
Οι νοσοκόμες θα την φροντίσουν εξαιρετικά. Θα της δώσουν εξαιρετική φροντίδα.
Τώρα, δεν πρέπει να ανησυχείς.
Τις πρώτες 24 ώρες, οι ασθενείς δεν επιτρέπεται να έχουν επισκέπτες.
- Οι θάλαμοι πρέπει να είναι πολύ ήσυχοι. - Μα δεν θα κάνω ούτε έναν ήχο.
Λυπάμαι πολύ.
Αύριο.
Νιλς.
- Κύριε; - Αύριο.
Μα γιατρέ...
Περιμένετε λίγο.
Ποιον θέλετε να δείτε;
Παρακαλώ, πού μπορώ να βρω την κόρη μου;
- Τι όνομα; - Ντάγκμαρ.
- Ντάγκμαρ Χάνσον. - Φοβάμαι δεν μπορείτε να τη δείτε σήμερα.
Δεν θα έχει επισκέπτες για τις πρώτες 24 ώρες.
Ναι, αλλά δεν είμαι επισκέπτης. Είμαι η μαμά της.
Λυπάμαι, αλλά είναι ενάντια στους κανονισμούς.
- Μόνο για ένα λεπτό, παρακαλώ. - Λυπάμαι, είναι ενάντια στους κανονισμούς.
Μαμά!
Μπορείς να την δεις αύριο. Το είπαν.
Αλλά εγώ της υποσχέθηκα.
Τι θα πω στον μπαμπά απόψε;
Οι νοσοκόμες θα την φροντίσουν.
Θα ήθελες να πάμε δίπλα για καφέ;
Όχι, πάμε στο σπίτι. Έχουμε στο σπίτι καφέ.
Πού είναι τα κορίτσια;
Να σου φτιάξω καφέ;
Είπες ότι θα πιεις όταν έρθουμε σπίτι.
Αργότερα.
Πρώτα πρέπει να σκεφτώ.
Εύχομαι να μην ανησυχούσες τόσο πολύ.
Η Ντάγκμαρ είναι καλά. Το ξέρεις ότι είναι καλά.
- Όλα εντάξει, μαμά; - Ναι, είναι εντάξει.
- Έχετε φάει; - Ναι, μαμά.
Ήπιατε το γάλα σας;
- Ναι, μαμά. - Ναι, είναι καλό.
Μαμά, υπάρχει κάτι που σ' ενοχλεί;
Μαμά, η Ντάγκμαρ δεν είναι... δεν είναι...
Μαμά!
Όχι, όχι. Η Ντάγκμαρ είναι καλά.
Πάντα να είσαι τόσο δραματική.
Δύο ώρες ακόμα μέχρι ο μπαμπάς να γυρίσει.
Νιλς, τι είναι; Κάτι τρέχει.
Δεν άφησαν την μαμά να δει την Ντάγκμαρ. Είναι κανονισμός του νοσοκομείου.
Και η μαμά ανησύχησε πολύ.
Μου μιλούσε στα νορβηγικά στο τραμ.
- Τι θα κάνουμε; - Μην το κάνουμε τραγωδία από το πουθενά.
Κρις, πώς μπορείς να είσαι τόσο σκληρή; Δεν βλέπεις ότι η καρδιά της μαμάς ράγισε;
Πάντα θες να τα κάνεις όλα τόσο δραματικά.
Απλά θα τα κάνεις χειρότερα για την μαμά.
Μα, αυτό είναι δραματικό.
Οι καρδιές των ανθρώπων δεν ραγίζουν πραγματικά.
- Ραγίζουν. - Μόνο στα βιβλία.
Μαμά;
Τι θα κάνεις;
Θα τρίψω το πάτωμα.
Αλλά μαμά, έτριψες χθες το πάτωμα.
Ναι, καλά, θα το τρίψω ξανά.
Αλλά, μαμά...
Έρχεται μια στιγμή που θα πρέπει να πέσεις στα γόνατά σου.
Τώρα με πιστεύεις;
Μαμά, θα ήθελα να μην το κάνεις αυτό. Πρέπει να είσαι κουρασμένη.
Άφησέ με, Νιλς.
Μαμά.
Μαμά!
Τι είναι, μαμά;
Τι είναι;
Σκέφτομαι κάτι.
Νομίζω ότι σκέφτηκα κάτι.
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ
"Και ήπιαν πραγματική δροσιά από ένα κρυστάλλινο κύπελλο."
"Και βοήθησε τ' αστέρια να παίξουν κρυφτό."
Θείε Κρις!
- Ναι, Άρνε. - Έπρεπε να πονάει τόσο πολύ;
Αν θες να γίνεις καλά και να μην περπατάς πάντα σαν το θείο Κρις, θα πονάει για λίγο.
Άρνε, ο γιατρός σου έδωσε κάτι ώστε να μπορέσεις να κοιμηθείς.
Ίσως έτσι να μην σκέφτεσαι τον πόνο, κοιμήσου τώρα.
- Είναι πολύ άσχημα; - Είναι, κάπως.
Άρνε;
Δεν ξέρεις καμιά βρισιά;
Ορίστε;
Δεν ξέρεις καμιά βρισιά;
Όχι, θείε Κρις. Όχι κάποια κανονική.
Λοιπόν, θα σου πω δύο πολύ καλές, για να τις πεις όταν θα ξανάρθει ο πόνος.
Θα σου πω μια νορβηγική βρισιά. Είναι καλύτερα.
Όταν ο πόνος ξανάρθει, θα πεις "Dum geit".
Βοηθάει πάρα πολύ!
Ξέρω. Έχω και 'γω πόνο. Την λέω συνέχεια.
Κι αν ο πόνος είναι πολύ άσχημος, θα πεις "Dum geit!".
Ακριβώς έτσι. Dum geit!
Αλλά μόνο αν είναι πολύ άσχημος.
Είναι άσχημα τώρα;
Όχι, είναι λίγο καλύτερα, θείε Κρις.
Θες να τραγουδήσω λίγο ακόμα;
Δεν με πειράζει.
Αλλά ίσως λίγο, ξέρεις, πιο σιγανά.
Βέβαια, βέβαια!
Dum geit.
Dum geit!
Καλό!
- Σε βοήθησε, ε; - Ειναι καλό!
Τότε κοιμήσου λίγο.
Αυτό είναι τρομερό. Να μαθαίνεις ένα παιδί να βρίζει!
Δεν ξέρετε τι σημαίνει "Dum geit", ε;
Σας μοιάζω αλλοδαπή;
Αν ήσουν, θα ήξερες ότι "Dum geit" στα νορβηγικά σημαίνει: "Ηλίθια παλιοκατσίκα".
Dum geit.
Είναι άλλη αυτή.
Εργάζεστε αργά, έτσι δεν είναι;
Τα δάπεδα πρέπει να καθαριστούν.
Χαίρομαι που τελικά αποφασίσατε να τα καθαρίσετε.
Ναι.
Μαμά!
Μαμά.
Ντάγκμαρ.
Η μαμά είμαι, Ντάγκμαρ.
Μαμά!
Δεν έχεις πυρετό.
Καλό.
- Πού ήσουν; Το υποσχέθηκες. - Ναι, ναι, το υποσχέθηκα. Να που ήρθα.
- Ανησύχησα. - Ω, καλά, δεν έπρεπε.
Η μαμά είναι εδώ τώρα.
Ναι, κοιμήσου τώρα.
Κοιμήσου.
"Δεν μπορώ να θυμηθώ ποτέ την μαμά να μην είναι απασχολημένη."
"Οι δουλειές της δεν τέλειωναν ποτέ."
"Ήταν τόσο απασχολημένη με το σπίτι που δεν ήταν εύκολο να την κάνω να μιλήσει,"
"για τον εαυτό της ή για τη ζωή της στη παλιά πατρίδα."
"Θυμάμαι μια φορά όμως, και αισθάνθηκα πολύ περήφανη."
"Γιατί η μαμά μου μίλησε λες και ήμουν ένα ώριμο άτομο."
"Ήταν η ημέρα πριν η Ντάγκμαρ γυρίσει σπίτι από το νοσοκομείο."
Αυτό είναι με γεύση καφέ.
- Ναι, το δικό μου επίσης. - Μαμά, πότε θα μπορώ να πιω καφέ;
- Όταν μεγαλώσεις. - Όταν θα είμαι 18;
- Ω, ίσως και πριν από αυτό. - Όταν αποφοιτήσω;
Ίσως. Έρχεται η μέρα που θα μεγαλώσεις, ο μπαμπάς και εγώ θα το ξέρουμε.
Ω, μαμά, δεν είναι όμορφα; Δεν τ' αγαπάς τα λουλούδια;
- Θέλεις να αγοράσουμε μερικά; - Ω, μαμά, αντέχουμε οικονομικά;
Νομίζω ότι η Ντάγκμαρ επιστρέφει στο σπίτι της αύριο.
Θα ήθελα μερικές βιολέτες, παρακαλώ.
Βιολέτες για δέκα λεπτά , παρακαλώ.
Υπέροχες!
Ω, κυρίες.
- Σας ευχαριστώ, κυρίες. - Εγώ σας ευχαριστώ.
Μαμά, μας αποκάλεσε "κυρίες".
Ω μαμά, όταν θα γίνω πλούσια και διάσημη, θα έχεις φρέσκα λουλούδια κάθε μέρα.
Θα σου αγοράσω υπέροχα ρούχα.
Λευκά σατέν φορέματα με μακριές ουρές. Και κοσμήματα.
- Θα σου πάρω ένα μαργαριταρένιο κολιέ. - Καλύτερα μ' αρέσει το "σόλιε" μου.
Αλλά μαμά, δεν θα ήθελες να είσαι πλούσια;
Θα ήθελα να είμαι πλούσια, όσο θα ήθελα να είναι 3 μέτρα ψηλή.
Είναι καλό για κάποια πράγματα, κακό για κάποια άλλα.
Αλλά δεν θα ήρθατε στην Αμερική για να πλουτίσετε;
Όχι, ήρθαμε στην Αμερική επειδή είναι όλοι εδώ.
Όλοι οι άλλοι. Είναι καλό για τις οικογένειες να είναι μαζί.
- Και δεν σου άρεσε αμέσως; - Ναι, αμέσως.
Όταν κατεβήκαμε από το πλοίο και είδα το Σαν Φρανσίσκο και όλη την οικογένεια,
είπα: "Είναι σαν τη Νορβηγία".
Και μετά, γεννηθήκατε όλοι εδώ, και έγινα Αμερικανίδα υπήκοος.
Μαμά, θέλεις κάποια στιγμή να γυρίσεις στη παλιά πατρίδα;
Λοιπόν, θα μου άρεσε να γυρίσω μία φορά να την δούμε, ίσως.
Να δείτε τα βουνά και τα φιόρδ. Θα ήθελα να σας τα δείξω μια φορά σ' όλους σας.
Ίσως όταν μεγαλώσει η Ντάγκμαρ να πάμε μια φορά ένα καλοκαίρι. Για τουρισμό.
Θα το ήθελες;
Εδώ, ψιψίνα, ψιψίνα.
Ω, ο θείος Ελίζαμπεθ.
Δεν θα μπορούσε να περιμένει μέχρι η Ντάγκμαρ να γυρίσει, για να γίνει αυτό;
- Νιλς, τι νομίζεις; - Είναι αρκετά άσχημα, μαμά.
Ειλικρινά, νομίζω ότι πρέπει να τον πάρω από εδώ πριν τον δει, να τον πάω μακριά.
Ελίζαμπεθ.
Ντάγκμαρ. Ντάγκμαρ, περίμενε ένα λεπτό, πρέπει να σου πω.
Ο θείος Ελίζαμπεθ είναι... είναι κάπως άρρωστος.
- Άρρωστος; Τι έχει; - Κοίτα, αυτός...
Έμπλεξε σε καβγά πάλι, χθες το βράδυ. Ήρθε στο σπίτι το πρωί, πολύ άρρωστος πράγματι.
- Νταγκ... - Ντάγκμαρ!
Μαμά, τι του συνέβη;
Ω, μαμά!
- Δείχνει ότι είναι άσχημα. - Ναι, φύγε από 'κει, μικρό μου.
Ο Νιλς τον φροντίζει.
Άκουσε, Ντάγκμαρ.
Γλυκιά μου.
Δεν θα ήταν καλύτερα για τον κακομοίρη θείο Ελίζαμπεθ να πάει ήσυχα για ύπνο;
Εννοείς, να πάει για ύπνο και να μην ξυπνήσει ποτέ ξανά;
Λοιπόν, αν...
Νομίζω, θα πεθάνει ούτως ή άλλως.
Η μαμά μπορεί να τον κάνει καλά. Η μαμά μπορεί να κάνει τα πάντα.
Κάν' τον να ζήσει, μαμά.
Κάν' τον και πάλι καλά. Σε παρακαλώ.
Λοιπόν, θα δούμε. Ας δούμε πώς θα βγάλει τη νύχτα.
Τώρα, έλα. Θα πρέπει να πας επάνω, να κοιμηθείς.
Θα φέρω επάνω το δείπνο σου.
Θα κάνεις τον θείο Ελίζαμπεθ και πάλι καλά.
- Σε παρακαλώ, υποσχέσου το μαμά. - Καλά, υπόσχομαι ότι θα προσπαθήσω.
Λες πώς η γάτα θα βγάλει τη νύχτα. Σε ρωτώ, πώς θα βγάλουμε εμείς τη νύχτα;
Δεν υπάρχει ελπίδα, Μάρθα. Πρέπει να βάλουμε τη γάτα να κοιμηθεί.
Μαμά, είναι σκληρό να μένει η γάτα ζωντανή.
Ναι, το ξέρω.
Νιλς, πήγαινε στο φαρμακείο και πάρε κάτι.
- Λίγο χλωροφόρμιο, ίσως. - Χλωρο...
Πόσο θα πρέπει να πάρω;
Δεν ξέρω. Πες του πως είναι για μια γάτα. Ξέρει αυτός.
Εντάξει.
Δεν υπάρχει ελπίδα, Μάρθα.
Είναι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε.
Είναι λυπημένο καλωσόρισμα για την Ντάγκμαρ.
Και ήταν τόσο καλή στο νοσοκομείο.
- Εδώ είσαι. - Ευχαριστώ, κε Σίλερ.
Παρακαλώ.
Τον είδατε;
Ο κος Χάιντ!
- Θα πρέπει να πηγαίνει στα συσσίτια. - Τι θα κάνει η μαμά χωρίς αυτόν;
- Έχει ανάγκη τα χρήματα. - Ελπίζω να πλήρωσε ό,τι της χρωστάει.
Μαμά;
- Μαμά; - Ναι;
Μαμά, είδαμε τον κο Χάιντ πάνω στο τραμ με τις βαλίτσες του.
Άφησε αυτό για σένα.
Νιλς, βγάλε το καπέλο σου.
Κριστίν, κλείσε τη πόρτα.
Πόσο είναι η επιταγή;
Εκατόν τριάντα δολάρια.
- Είναι τέσσερις μήνες. - Είναι καλό, καλό.
Είναι υπέροχο.
Τώρα θα πληρώσουμε στον γιατρό τα πάντα.
Και θ' αγοράσεις το νέο παλτό σου, το ζεστό παλτό σου.
Ναι, θ' αγοράσεις το νέο παλτό σου.
Αλλά δεν θα υπάρχει πια ανάγνωση.
Τι λέει ο κος Χάιντ;
"Αγαπητοί φίλοι,"
"αναγκάστηκα να κάνω μια κάπως βιαστική αναχώρηση από το χαρούμενο σπίτι σας."
Πανέμορφο γράμμα!
" Αφή... Αφήνω τη βιβλιοθήκη μου για τα παιδιά σας."
- Αφήνει τα βιβλία του; - Κοίτα, έτσι λέει.
Νιλς, είναι υπέροχο. Πηγαίνε να πάρεις τα βιβλία.
Τι άλλο λέει;
"Ήταν προνόμιο να είμαι μέρος του ευτυχισμένου σας σπιτικού."
"Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ευγενική σας φιλο.. φιλοξενία."
Υπογράφει ως Τζόναθαν Χάιντ.
" Άβα...". Ω,"Άβα..."
- Λοιπόν, εδώ , νομίζω... - Νομίζω ότι είναι "Ava vale".
"Ave atque Vale".
- Τι σημαίνει; - Σημαίνει, "Χαίρε και αντίο".
- Είναι λατινικά. - Ναι, είναι λατινικά, σίγουρα.
- Θεέ μου, κοιτάξτε αυτό. - Πολύ καλά!
Τα μεταθανάτια χαρτιά του Πίκουικ Κλαμπ. (Τσαρλς Ντίκενς)
Ολόκληρος ο Σαίξπηρ. Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων.
- Τι καλά που θα μαθαίνουμε! - Ο Τελευταίος των Μοϊκανών.
- Το πήρες, Νιλς; - Ναι.
Ξέρεις πώς;
Κοίτα, όχι. Νόμιζα ότι...
Λοιπόν, μην στέκεστε έτσι, κορίτσια. Κριστίν, φέρε τον δίσκο της Ντάγκμαρ.
Κάθριν, βάλε το βούτυρο στο ψυγείο.
Να, πάρε και το ζελέ.
Πρόσεχε που πατάς.
Πήγαινε το γάλα στη Ντάγκμαρ!
Λαρς.
Ξέρεις πώς;
Όχι, αλλά, δεν θα πρέπει είναι πάρα πολύ δύσκολο.
- Αν... αν κρατάς τη γάτα... - Εγώ να κρατάω τη γάτα;
Εσύ να κρατάς τη γάτα.
- Νιλς... - Όχι, όχι.
Νομίζω ότι είναι καλύτερα αν...
Αν έχουμε ένα μεγάλο σφουγγάρι.
Το βάζουμε στο κουτί με τη γάτα και το καλύπτουμε.
Νιλς, φέρε ένα σφουγγάρι,και εμείς θα τον ετοιμάσουμε εδώ στο ντουλάπι.
Φυσικά.
- Πλήρωσε το ενοίκιο του; - Ναι, βεβαίως.
Πώς;
Λοιπόν, μου έδωσε επιταγή. Ο Λαρς την έχει ακριβώς εδώ.
Επιταγή!
Τζένη, τι είναι; Τι είναι;
Ήμουν στου κου Κρίπερ, κάτω στο δρόμο.
Ο κος Χάιντ ήταν εκεί σήμερα, πήρε το γεύμα του.
Και όταν έφυγε,
ρώτησε αν ήθελε μετρητά ή επιταγή για 50 δολάρια.
- Λοιπόν; Και λοιπόν; - Λοιπόν; Συνέχισε. Συνέχισε.
Ο κος Χάιντ δεν έχει ούτε λογαριασμό στην τράπεζα.
Εννοείς, η επιταγή δεν είναι καλή;
- Καθόλου μα καθόλου καλή. - Αλλά...
Ο κος Χάιντ σου ήταν ένας απατεώνας.
Πόσα χρήματα ήταν η επιταγή;
Μάρθα!
Σίγουρα σας χρωστούσε πολλά, έτσι δεν είναι;
Δεν μας χρωστάει τίποτα.
Τίποτα.
Πλήρωσε με πολύ, πολύ καλύτερα πράγματα...
από τα χρήματα.
Πάω στοίχημα ότι ήταν πάνω από εκατό δολάρια που σας έριξε φέσι, σωστά;
Τζένη, δεν μπορώ να σου μιλήσω τώρα. Ίσως δεν έχεις κάτι να κάνεις. Εγώ έχω.
Τι έχεις που είναι τόσο σημαντικό;
Έχω να ρίξω χλωροφόρμιο σε μια γάτα!
Ψιψίνα.
Ελίζαμπεθ.
Μαμά, πώς είναι ο θείος Ελίζαμπεθ;
Ντάγκμαρ, γιατί τόσο νωρίς; Γιατί δεν ξεκουράζεσαι;
Θέλω να δω τον θείο Ελίζαμπεθ.
- Όχι, όχι, Ντάγκμαρ. - Ντάγκμαρ...
Καλημέρα, μπαμπά. Είναι ο θείος Ελίζαμπεθ καλύτερα;
Ντάγκμαρ, υπάρχει κάτι που πρέπει να σου πω.
- Θέλω να δω τον θείο Ελίζαμπεθ πρώτα. - Όχι, Ντάγκμαρ.
Καλημέρα, αγαπημένε μου Ελίζαμπεθ.
Ακόμα κοιμάσαι, υπναρού γάτα;
Λαρς, κάνε κάτι. Πες της το.
Ξύπνα. Είναι πρωί.
Ίσως είναι καλό γι' αυτήν να πιστεύει ότι η γάτα πέθανε από μόνη της.
Δεν μπορούμε να πούμε ψέματα.
Τι περίεργη μυρωδιά!
Μοιάζει σαν να ήταν σε νοσοκομείο.
Εγώ θα σε φροντίσω Ελίζαμπεθ, όπως οι νοσοκόμες φρόντισαν εμένα.
Σύντομα θα είσαι η καλυτερότερη γάτα σε όλες του Σαν Φρανσίσκο.
Θεέ μου, βάλατε αρκετές κουβέρτες πάνω του.
Φοβόσασταν μην συναχωθεί;
Μαμά, κοίτα.
Ντάγκμαρ, κάτσε να δω.
Άσε με να δω τη γάτα.
Πάρε.
Θείε Ελίζαμπεθ, μίλησε μου.
Είναι θαύμα.
Ω, μαμά, ήξερα ότι θα τον κάνεις καλά.
- Ω, αλλά, Ντάγκμαρ... - Θα τον πάρω και θα τον δείξω στον Νιλς.
Ντάγκμαρ, εγώ δεν...
Νιλς, Κριστίν, κοιτάξτε τι έκανε μαμά!
Δεν του έδωσες αρκετό χλωροφόρμιο. Απλά του έδωσες για να κοιμηθεί καλά.
Μα Λαρς, πρέπει να της το πούμε.
Δεν είναι καλό να την αφήσω να μεγαλώσει πιστεύοντας ότι μπορώ να φτιάξω τα πάντα.
Ίσως είναι το καλύτερο πράγμα στον κόσμο γι' αυτήν να το πιστεύει.
Άλλωστε, ξέρω ακριβώς πώς αισθάνεται.
"Εκείνη η εποχή, φαινόταν σαν αιώνες."
"Αλλά τώρα ξέρω ότι οι ημέρες και οι μήνες πέρασαν πάρα πολύ γρήγορα,"
"καθώς μεγαλώναμε και μαθαίναμε."
"Η ημέρα αποφοίτησης αναμενόταν επικών διαστάσεων."
"Ειδικά επειδή θα έπαιζα την Πόρσια, στην σχολική παραγωγή του εμπόρου της Βενετίας."
Η ποιότητα του ελέους δεν είναι καταπονημένη.
Έπεφτε σαν απαλή βροχή από τον παράδεισο, στον τόπο που βρισκόταν από κάτω.
Είναι δύο φορές μακάριος.
Τον ευλογεί που δίνει και που λαμβάνει.
Που λαμβάνει.
"Του ευλογεί που δίνει και που λαμβάνει." Τι είναι μετά από αυτό;
- Δεν ξέρω και δεν με νοιάζει. - Μα, Κρις!
Δεν με νοιάζει. Μόνο αυτό ακούω εδώ και βδομάδες.
Το θεατρικό στο σχολείο, η αποφοίτησή σου, που θα πας στο γυμνάσιο...
Δεν σκέφτεσαι καθόλου το σπίτι.
Το μόνο που εσύ και οι φίλες σου σκέφτεστε είναι τα δώρα που θα πάρετε.
Με κάνετε να ντρέπομαι που είμαι κορίτσι.
Ακούσατε για το δώρο αποφοίτησης της Θάιρα;
- Γεια σου, Κάθριν. - Γεια σου, Μάντλιν.
- Εσύ τι θα πάρεις; - Κοίτα, δεν μου είπαν ακόμα αλλά...
αλλά νομίζω... νομίζω ότι θα πάρω αυτό.
Εννοείς το σετ κομμωτικής;
Ο πατέρας σου το έφερε έξω ώστε να μπορέσω να το αγγίξω.
Έχει τα πάντα. Ακόμα και βάζο για τρίχες. (Αυτές που μένουν πάνω στη χτένα)
Και είναι γνήσια κυταρίνη.
- Καλά, δεν θα το πάρεις! - Πως το ξέρεις;
- Επειδή ξέρω τι πάρεις. - Τι είναι;
Η μαμά σού δίνει τη πόρπη της.
Το "σόλιε" της.
Εκείνο το παλιό ασημένιο πράγμα που φοράει και ανήκε στη γιαγιά;
Τι να το κάνω ένα παλιό πράγμα σαν αυτό;
Είναι οικογενειακό κειμήλιο. Η μαμά το αγαπάει πολύ.
Τότε έπρεπε να το κρατήσει.
Εννοείς ότι μόνο αυτό θα μου δώσει;
- Τι άλλο θέλεις; - Θέλω το σετ κομμωτικής.
Θεέ μου, αν η μαμά δεν καταλαβαίνει τι είναι ενδεδειγμένο για δώρο...
Ουσιαστικά είναι η πιο σημαντική στιγμή στη ζωή ενός κοριτσιού, όταν αποφοιτεί.
- Και λες ότι δεν είναι εγωιστικό. - Δεν είναι εγωιστικό.
Πως αλλιώς να το πούμε;
Με τον μπαμπά να μη δουλεύει, χρειαζόμαστε κάθε δεκάρα που μπορούμε να έχουμε.
Ακόμη και ο μικρός κουμπαράς είναι άδειος.
Αλλά θα βάλεις τα διαόλια στη μαμά για να σου πάρει το σετ κομμωτικής κάπως.
Γιατί λοιπόν να μιλάμε γι' αυτό;
Περπάτα πιο γρήγορα αν θες να είσαι μαζί μου.
"Η Κριστίν είχε δίκιο. Πήρα το σετ κομμωτικής."
"Μου το έδωσε προς το τέλος του δείπνου, το βράδυ της αποφοίτησης."
"Ο μπαμπάς δεν ήταν στην αποφοίτηση, επειδή υπήρξε μια συνάντηση των απεργών,"
"για να αποφασίσουν αν θα επιστρέψουν στην εργασία."
- Θα ξεκινήσω τα πιάτα, μαμά. - Ναι, ναι.
Θα τα πλύνουμε όταν γυρίσουμε σπίτι.
- Κάθριν, γιατί δεν τρως το ρυζόγαλό σου; - Μαμά, δεν μπορώ να το φάω. Όχι τώρα.
Ποιος θέλει ζάχαρη με καφέ; Ντάγκμαρ;
Σ' ευχαριστώ, μπαμπά.
Κάθριν;
Όχι, μπαμπά.
Κάθριν, πάρε το παλτό σου. Θα το χρειαστείς.
Ναι, μαμά.
Η θεία Τζένη λέει, αν πίνουμε σκέτο καφέ, μετατρέπετε η επιδερμίδα μας σε μαύρη.
Θα ήθελα να είμαι μαύρη Νορβηγίδα, όπως ο θείος Κρις.
Μου αρέσεις καλύτερα ξανθιά, όπως είναι η μαμά.
Πότε θα γίνει αρκετά μεγάλη για να πίνω καφέ και να μην γίνω μαύρη;
Κοίτα, μια μέρα όταν μεγαλώσεις.
Είναι η πιο υπέροχη βραδιά στη ζωή μου.
Είναι αυτός σκέτος καφές που βουτάς μέσα τη ζάχαρη;
Δεν πρέπει. Δεν είναι καλό για αυτά. Θα μετά...
Θα μετατρέψει την επιδερμίδα σου σε μαύρη, το ξέρω!
Θεία Τζένη, είδες το δώρο της αποφοίτησής μου;
Κοίτα, έχει και βάζο για τα μαλλιά.
Μα νόμιζα... Μάρθα;
- Ναι, Τζένη, είχες δίκιο. - Νόμιζα ότι ήσουν...
Είναι πολύ νέα για να το εκτιμήσει. Ήθελε κάτι πιο μοντέρνο.
Δεν φοράς το "σόλιε" σου.
Όχι, εγώ δεν θα το φορέσω απόψε.
- Έλα, Τρίνα, θα αργήσουμε. - Ω, αλλά ο Πέτερ δεν ήρθε ακόμη.
- Θες να τον περιμένεις; - Ναι.
- Ελπίζω η Κάθριν να ξέρει τον ρόλο της. - Μα φυσικά. Και 'γω τον ξέρω.
Λαρς, θα επιστρέψεις πριν από εμάς;
- Δεν νομίζω η συνάντηση να πάρει πολύ. - Καλά. Εντάξει, τώρα πάμε.
Κάθριν, έλα.
- Αντίο, μπαμπά. - Κόρη μου, θα σε σκέφτομαι.
- Θα σε δω εκεί, θεία Τρίνα. - Καλή τύχη!
Το ήξερα ότι θα διαόλιζες την μαμά να στο πάρει.
Δεν το έκανα.
Απλά της το έδειξα στη βιτρίνα του κου Σίλερ.
Και την έκανες να πουλήσει την πόρπη της που της έδωσε η ίδια η μητέρα της.
- Τι; - Δεν έπρεπε να το πεις αυτό.
Δεν με νοιάζει. Νομίζω ότι έπρεπε να το ξέρει.
Είναι αλήθεια αυτό; Όντως η μαμά...;
- Νιλς; - Λοιπον, ναι.
- Ελάτε. - Όχι, εγώ δεν το πιστεύω.
- Πάω να ρωτήσω τον μπαμπά. - Δεν έχουμε χρόνο.
Δεν με νοιάζει!
Ελπίζω να ικανοποιήθηκες.
Μπαμπά! Μπαμπά!
Η Κριστίν είπε...
Μπαμπά, όντως πούλησε η μαμά την πόρπη της για να μου πάρει αυτό;
Λοιπόν, Κριστίν δεν θα έπρεπε να σου το έχουν πει αυτό.
Είναι αλήθεια τότε.
Λοιπόν, δεν το πουλήσε. Το αντάλλαξε με τον κο Σίλερ για το δώρο σου.
Ω, μα δεν θα έπρεπε...
- Ποτέ δεν ήθελα... - Μα, κοίτα, Κάθριν...
Ήθελες αυτό το δώρο, και η μαμά θέλει να είσαι ευτυχισμένη.
Λοιπόν, το ήθελε περισσότερο απ' ότι ήθελε τη πόρπη.
Μα δεν ήθελα να προκαλέσω κάτι τέτοιο.
Την αγαπούσε τόσο πολύ!
Ήταν το μόνο που είχε από την γιαγιά.
Πάντα θέλει το καλύτερο για σένα, Κάθριν.
Και.. και μην κλαις, έχεις θεατρικό να παίξεις.
Δεν θέλω να παίξω πλέον.
- Αλλά πρέπει. Το κοινό σε περιμένει. - Δεν με νοιάζει.
Αλλά θα πρέπει να σε νοιάζει.
Τώρα, κοίτα, Κάθριν.
Απόψε δεν είσαι η Κάθριν πλέον.
Απόψε είσαι ηθοποιός, και η ηθοποιός πρέπει να παίζει, όπως κι αν αισθάνεται.
Υπάρχει ένα παλιό ρητό που λέει:
- Η... - Η επιστολή πρέπει να ολοκληρώθει!
Η επί...
Η παράσταση πρέπει να συνεχιστεί.
Τώρα, σταμάτα να κλαις και να πήγαινε να παίξεις το θεατρικό σου.
Θα μιλήσουμε γι' αυτό αργότερα. Πιο μετά.
Εντάξει.
Θα πάω.
Ανησυχώ γι' αυτήν, Λαρς.
Δεν ήταν καλή στο θεατρικό απόψε.
Έχω ακούσει την πρόβα της εδώ.
Ήταν καλή.
Αλλά απόψε...
Δεν ξέρω, δεν ήταν καλή.
Κοίτα, Μάρθα, απόψε αφότου φύγατε, η Κάθριν έμαθε για τη πόρπη σου.
- Τη πόρπη μου; - Ναι.
Πώς; Ποιος της το είπε;
Η Κριστίν.
- Γιατί; - Δεν ξέρω.
Κριστίν!
Ναι, μαμά;
Μήπως είπες στην Κάθριν απόψε σχετικά με τη πόρπη μου;
Ναι.
Γιατί το έκανες;
Επειδή μισούσα τον αυτάρεσκο τρόπο της όταν ήταν μπροστά στο σετ κομμωτικής.
Δεν είναι δικαιολογία. Την δυσαρέστησες. Την έκανες να μην είναι καλή στο θεατρικό.
Έκανε εσένα δυστυχισμένη, που έδωσες τη πόρπη σου...
Δεν είναι δική σου δουλειά. Επέλεξα να δώσω τη πόρπη μου.
Δεν είσαι εδώ για να κρίνεις. Ήξερες ότι δεν ήθελα να της το πεις.
Είμαι θυμωμένη μαζί σου, Κριστίν.
Λυπάμαι.
Δεν λυπάμαι, είπα.
Η Κριστίν είναι η ξεροκέφαλη.
Έλα, Κάθριν, όλα είναι εντάξει.
Τι συνέβη στη συνάντηση απόψε, μπαμπά;
Ω, επιστρέφουμε στη δουλειά, αύριο το πρωί.
Είναι καταπίεση, έτσι δεν είναι μαμά;
Ναι, είναι καλό.
Εδώ είναι η πόρπη σου, μαμά.
Συγνώμη που ήμουν τόσο κακή στο θεατρικό.
Θα πάω να βοηθήσω την Κριστίν με τα πιάτα.
- Ο κος Σίλερ τής την επέστρεψε; - Πήγαμε στο σπίτι του για να την πάρει.
Δεν ήθελε, αλλά η Κάθριν παρακάλεσε και παρακάλεσε.
Και το σετ κομμωτικής, το έδωσε πίσω;
Ήταν πολύ δύσκολο γι' αυτήν να το κάνει, μαμά.
Είναι καλό παιδί.
Καληνύχτα. Πρέπει να σηκωθώ νωρίς.
- Καληνύχτα, Νιλς. - Καληνύχτα, μπαμπά.
- Καληνύχτα, Νιλς. - Καληνύχτα, μαμά.
Ο Νιλς είναι ο ευγενικός.
Κάθριν.
Κάθριν, έλα εδώ.
Θα φορέσεις αυτό.
Όχι, είναι δική σου.
Είναι το δώρο της αποφοίτησής σου.
Θα στο βάλω εγώ.
Θα το φοράω πάντα. Θα το κρατήσω για πάντα.
Η Κριστίν δεν θα έπρεπε να στο πει.
Χαίρομαι πλέον που το είπε.
Και 'γω χαίρομαι.
Καληνύχτα, Κριστίν.
Καληνύχτα, μαμά.
Καληνύχτα, μπαμπά.
Καληνύχτα, μωρό μου.
Καληνύχτα, Κάθριν.
Καληνύχτα, Κριστίν.
Κάθριν;
Συγνώμη, μπαμπά. Απλά δεν θέλω τώρα.
Κάθριν;
- Για μένα; - Για την ενήλικη κόρη μας.
- Η Κάθριν είναι η δραματική. - Ναι.
Είναι πάρα πολύ κακό. Το πρώτο της φλιτζάνι καφέ και δεν το ήπιε.
Δεν θα ήταν καλό γι' αυτήν τόσο αργά το βράδυ.
Λαρς, πιες το εσύ. Δεν θέλουμε να πάει χαμένο.
Και εσύ Μάρθα, είσαι η πρακτική.
"Υπάρχουν στιγμές για τα πάντα."
"Στιγμή για τη γέννηση, και στιγμή για την ενηλικίωση, και στιγμή για τον θάνατο."
"Θυμάμαι όταν το τηλεγράφημα έφτασε."
- Τζένη! Ο θείος Κρις πεθαίνει! - Δεν το πιστεύω.
- Είναι πολύ κακός για να πεθάνει, ποτέ! - Δεν θα κάτσω να τσακωθώ.
Υπάρχει ένα τρένο στις 11:00. Θα μου πάρει τέσσερις ώρες.
Κάλεσε την Σίγκριντ και την Τρίνα!
"Όταν η μαμά μού είπε ότι θα πάω μαζί της, ήμουν ενθουσιασμένη και φοβισμένη."
"Ήταν συναρπαστικό να πάρουμε σάντουιτς στο τρένο, σαν να επρόκειτο για πικ-νικ."
"Αλλά ήμουν φοβισμένη στην ιδέα ότι θα δω το θάνατο."
"Αν και είπα μέσα μου, ότι αν επρόκειτο να γίνω συγγραφέας, θα έπρεπε να τα ζήσω όλα."
"Αλλά, ακόμα κι έτσι, ήλπιζα ότι θα είχαν όλα τελειώσει όταν θα φτάναμε εκεί."
"Ήταν απόγευμα όταν φτάσαμε."
"Το κτήμα ήταν περίπου τρία μίλια από την πόλη,"
"ένα φλύαρο, εγκαταλελειμμένο παλιό μέρος."
"Υπήρχαν μεγάλα λιβάδια και ψηλά δέντρα και η μυρωδιά απ' το αγιόκλημα."
"Η γυναίκα βγήκε στα σκαλιά για να μας προϋπαντήσει."
- Πώς είναι; Είναι...; - Ελάτε, δεν θα περάσετε;
Θέλω κι άλλο.
Δώστε μου κι άλλο.
Έχει λίγο ακόμα στο μπουκάλι.
Θείε Κρις, δεν θα σε βοηθήσει τώρα.
Πάντα βοηθάει. Ιδιαίτερα τώρα.
- Θείε Κρις, δεν νομίζω να καταλαβαίνεις... - Τι δεν καταλαβαίνω;
Ότι πεθαίνω;
Γιατί τότε ήρθες εδώ;
Γιατί τότε κάθεσαι εκεί και με κοιτάς;
Βγες έξω.
Βγες έξω. Δεν σε θέλω εδώ.
Ω, πολύ καλά. Πολύ καλά. Θα είμαστε έξω στη βεράντα αν μας θέλεις.
Αυτό είναι που θέλω, στη βεράντα.
Περίμενε. Αυτός είναι ο Άρνε. Έλα εδώ, Άρνε.
- Πώς είναι το γόνατό σου; - Είναι μια χαρά, θείε Κρις.
- Δεν σε πονάει πια; - Όχι.
- Δεν λες "Dum geit" πια; - Όχι, θείε Κρις.
- Περπατάς καλά; Αρκετά καλά; - Ναι.
Είναι καλό.
- Θείε Κρις, ο Άρνε ήταν πάντα... - Σας είπα να βγείτε όλοι έξω!
Εκτός από την Μάρθα.
Κάθριν.
Η Κάθριν μπορεί να μείνει. Αυτή και εγώ έχουμε ένα μυστικό.
Θυμάσαι;
Ναι, θείε Κρις.
Θείε Κρις, τι κάνεις; Θα πρέπει να ξαπλώσεις και πάλι.
- Γιατί δεν μου δίνεις το ποτό; - Όχι, θείε Κρις.
Δεν γίνεται να πετάξουμε ό,τι έχει απομείνει στο μπουκάλι!
Δεν θα το πιείτε εσείς. Ποιος θα το πιει, όταν θα έχω φύγει;
Τι κακό μπορεί να μου κάνει τώρα; Θα πεθάνω έτσι κι αλλιώς.
Δώσ' το μου.
Εντάξει. Θα σου δώσω να πιεις. Μετά θα ξαπλώσεις πάλι.
- Μάρθα; - Ναι.
Να πουλήσεις το κτήμα και να δώσεις τα χρήματα στην Τζέσι.
Στην Τζέσι;
Την Τζέσι Μπράουν, την οικονόμο μου.
Όχι! Γιατί να την λέω έτσι σε σένα;
Είναι η γυναίκα μου.
Εδώ και αρκετά χρόνια, έχει γίνει η γυναίκα μου.
Είχε έναν σύζυγο στο άσυλο στο Στόκτον, αλλά όταν πέθανε, παντρευτήκαμε.
Μόνο που δεν το είπα στις θείες.
Την περιφρονούσαν και πριν το γάμο.
Άρα...
- Τις κορόιδεψα για τα καλά. - Ναι.
Αλλά δεν υπάρχουν χρήματα για σας, Μάρθα.
Πάντα ήθελα να υπάρχουν χρήματα για να γίνει ο Νιλς γιατρός.
Αλλά...
Υπήρχαν κι άλλα πράγματα. Βιαστικά πράγματα.
Και τώρα δεν μένει χρόνος για να βγάλω χρήματα.
Δεν υπάρχουν χρήματα.
Αλλά...
Να κάνετε τον Νιλς γιατρό, ούτως ή άλλως.
- Εντάξει; - Ναι, βέβαια, θείε Κρις.
Είναι αυτό που πάντα ο Λαρς κι εγώ θέλουμε γι' αυτόν.
Να βοηθήσει ανθρώπους που υποφέρουν.
Είναι το μεγαλύτερο πράγμα στον κόσμο.
Είναι σαν να έχεις λίγο από τον Θεό μέσα σου.
Πού είναι η Τζέσι;
Νομίζω ότι περιμένει έξω, θείε Κρις.
Θα την φωνάξεις;
Θα ήθελα και οι δύο να είστε εδώ.
Ω, Κάθριν.
Η μαμά σου μού έγραψε ότι πίνεις καφέ πλέον;
Η Κάθριν, που θα γίνει συγγραφέας.
Δεν με φοβάσαι πλέον.
Όχι, θείε Κρις.
Μια μέρα ίσως... να γράψεις την ιστορία του θείου Κρις.
Αν με θυμάσαι.
Θα σε θυμάμαι!
Νομίζω ότι είναι καλύτερα ίσως, η Κάθριν να φύγει τώρα.
Farvel, Κάθριν.
Αντίο, θείε Κρις.
Θα το πεις στα νορβηγικά, όπως εγώ;
Farvel, θείε Κρις.
Ίσως... θα πρέπει να σας συστήσω μεταξύ σας.
Τζέσι.
Αυτή είναι η ανιψιά μου, η Μάρθα.
Η μόνη από τις ανιψιές μου που ανέχομαι.
Μάρθα.
Αυτή είναι η γυναίκα μου, η Τζέσι.
Μου έχει δώσει πολύ... ευτυχία.
Είμαι πολύ ευτυχής που σε γνωρίζω.
- Και 'γω, Μάρθα. - Ειναι καλό.
Και τώρα, να μου δώσεις ένα ακόμη ποτό.
Θα πιείτε μαζί μου, και οι δυο σας.
Μ' αυτόν τον τρόπο, θα τελειώσουμε το μπουκάλι.
Ναι;
Ναι, βέβαια, θείε Κρις.
Τζέσι, να φέρεις τα καλύτερα ποτήρια.
Τι ώρα είναι;
Είναι περίπου 4 και μισή, θείε Κρις.
Ο ήλιος έρχεται απ' αυτή την πλευρά του σπιτιού το απόγευμα.
- Θα τραβήξω τη κουρτίνα. - Όχι! Όχι, Μάρθα!
Δεν μου αρέσει το σκοτάδι.
Ο ήλιος είναι καλό.
Όχι, όχι, όχι. Θα το πιω τώρα χωρίς νερό.
Το τελευταίο ποτό πάντα χωρίς νερό.
Είναι νορβηγικό έθιμο. Σωστό;
Σωστό.
Όχι, όχι. Δεν χρειάζεται να με ποτίσεις. Μπορώ να το πιω μόνος μου.
Θα δώσεις στη Μάρθα το ποτήρι της;
Λοιπόν.
Skål.
Farvel, θείε Κρις.
Αχ, αυτές οι σκνίπες.
Είναι πάντα χειρότερα κοντά στο ηλιοβασίλεμα.
Ω, γλυκέ μου, σταμάτα να πατάς τη κόρνα. Για όνομα, θα την χαλάσεις.
Όλα αυτά τα έξοδα για να δούμε τον πονηρό παλιόγερο να πεθαίνει στο άψε-σβήσε.
Κοίτα, δεν γίνεται να βιάσουμε αυτά τα πράγματα.
Εννοώ ότι...
Λοιπόν, ο κος Τόρκελσον είπε ότι...
Ο θείος Κρις έφυγε.
Μήπως...; Είπε τίποτα για τη διαθήκη;
Δεν υπάρχει διαθήκη.
Λοιπόν τότε, αυτό σημαίνει...
Είμαστε οι πλησιέστεροι συγγενείς του.
- Ούτε χρήματα υπάρχουν . - Πως το ξέρεις;
Μου το είπε.
Τι είναι αυτό;
Είναι ένας λογαριασμός για το πώς τα χρήματα ξοδεύτηκαν.
Χρωστούμενα από κανά σαλούν.
Όχι, Τζένη. Όχι.
θα σας το διαβάσω.
Ξέρετε πώς ο θείος Κρις ήταν κουτσός, πώς περπατούσε πάντα μονόπατα.
Αυτό σκεφτόταν πάντα. Τους κουτσούς ανθρώπους.
Θα ήθελε να είναι γιατρός και να τους βοηθάει.
Αντ 'αυτού, ο...
Έχει βοηθήσει μ' άλλους τρόπους.
Θα σας διαβάσω την τελευταία σελίδα.
"Τζόσεφ Σπινέλι, 4 ετών, από φυματίωση αριστερό πόδι, 337,18 δολάρια."
"Περπατάει τώρα."
"Εσθήρ Γιένσεν, 9 ετών."
"Ραιβοκοιλοποδία, 217,50 δολάρια." (Στραμένες έντονα οι πατούσες προς τα μέσα)
"Περπατάει τώρα."
- " Άρνε Σόλφελντ ". - Ο Άρνε μου;
"Εννέα ετών."
"Κάταγμα επιγονατίδας, 442,16 δολάρια."
Μητέρα! Μητέρα!
Πότε θα φάμε;
Τι είναι; Είναι ο θείος Κρις...;
Καλύτερα να γράψουμε "Περπατάει τώρα". Ναι;
- Ναι. - Ή...
Ίσως ακόμη και ότι "τρέχει";
Λοιπόν...
είναι το τέλος.
Ήταν καλός.
Μπορείτε να πάτε να τον δείτε τώρα αν θέλετε.
Ίσως δεν έχετε γνωρίσει τη σύζυγο του θείου Κρις , την κα Χάλβοσεν.
Είναι αλήθεια.
Τι κάνετε;
Τζέσι...
Μπαίνω μέσα και θα πλύνω τα πιάτα.
Πώς σου φαίνεται αυτό;
Θα ήθελες να έρθεις στο Σαν Φρανσίσκο για λίγο, στο σπίτι μας;
- Σ' ευχαριστώ. - Θα θέλαμε να σ' έχουμε.
Έχουμε χώρο, πολύ χώρο.
Δεν ξέρω γιατί θα πρέπει να μπείτε στο κόπο.
Ήσουν καλή με τον θείο Κρις.
Ευχαριστώ, Μάρθα.
Ευχαριστώ.
Κάθριν.
- Έλα να τον δεις. - Να τον δω;
- Εννοείς...; - Ναι, θα ήθελα να τον δεις.
Δείχνει ευτυχής.
Θα ήθελα να μάθεις πως μοιάζει ο θανάτος.
Δεν θα τον φοβάσαι ποτέ πια.
Θα έρθεις μαζί μου;
Ναι, σίγουρα. Έρχομαι.
"Η γυναίκα."
"Ένα χρόνο μετά, η θεία Τρίνα και ο Πέτερ Τόρκελσον παντρεύτηκαν στο σαλόνι μας."
"Ένα χρόνο πιο μετά..."
Ποιο είναι το πιο όμορφο νορβηγικό μωρό στο Σαν Φρανσίσκο;
Κοίτα. Κοιμάται.
Τρίνα;
- Ξέρεις τι είναι την επόμενη Πέμπτη; - Η επέτειός μας.
Τι θα 'λεγες να δίναμε ένα μικρό πάρτι;
Νομίζω ότι είναι καιρός να πάρεις την θέση σου στην κοινωνία.
Λοιπόν, τι θα 'λεγες για παγωτό και μπισκότα για τις κυρίες;
Και καφέ, φυσικά.
Ίσως κρασί Πόρτο για τους κυρίους. (Ενδεδυμένο-ενισχυμένο κρασί)
- Κρασί Πόρτο; - Ελάχιστο.
Θα μπορείς να το προσφέρεις εσύ, στα μικρά ποτηράκια μας.
Και η Τζένη ή η Σίγκριντ ίσως να σερβίρουν το παγωτό.
Όχι.
Θα έχεις κάποιον για να σε βοηθάει στην κουζίνα.
Εννοείς μια σερβιτόρα;
Ω, Πέτερ. Μα κανένας από εμάς δεν έχει ποτέ...
Δεν σκέφτεσαι πραγματικά...
Ω, όχι!
Τρίνα...
Υπάρχει κάτι που θα ήθελα να σου πω.
Δεν είμαι πολύ καλός στο να εκφράζομαι ή να σου δείχνω την αγάπη μου.
Αλλά, θέλω να ξέρεις ότι,
όχι μόνο σε λατρεύω πάρα πολύ, αλλά είμαι και πολύ περήφανος για σένα.
Και θέλω να έχεις το καλύτερο για σένα, όσο η δύναμή μου φτάνει να στο δώσει.
Θέλω να έχεις μια σερβιτόρα.
Ω, Πέτερ!
"Ο μπαμπάς δούλευε σταθερά πλέον και ο μικρός κουμπαράς ήταν πιο πλήρης από ποτέ,"
"αλλά το παλιό και το φειδωλό συνεχιζόταν."
- Μόλις αποφάσισα κάτι. - Τι αποφασίσες;
Αν ο Νιλς είναι να γίνει γιατρός, όταν μεγαλώσω εγώ θα γίνω κτηνίατρος.
"Θυμάμαι ένα απόγευμα, όταν έβγαινα έξω να ψωνίσω για την μαμά."
- Αντίο σε όλους. - Αντίο.
- Ένας αλογογιατρός; Αντίο, Κάθριν. - Αντίο.
Υπάρχουν περισσότερα ζώα στον κόσμο από τους ανθρώπους,
και οι γιατροί των ανθρώπων είναι πιο πολλοί απ' τους κτηνίατρους.
Δεν είναι δίκαιο, μαμά.
Δε νομίζω ότι μπορούμε να έχουμε ένα άλογο, μπορούμε μπαμπά;
- Ίσως ένα πόνι; - Ένα πόνι;
Ντάγκμαρ, τι σκοπεύεις να κάνεις όταν το πόνι μεγαλώσει και γίνει άλογο;
Ω, δεν το σκέφτηκα ποτέ μέχρι τώρα.
- Τι είναι αυτό; - Μαμά...
- Δεν πρόκειται να πάω στο κολέγιο. - Και γιατί όχι;
Διότι θα είναι σπατάλη χρημάτων. Θέλω να πάω κολέγιο για να γίνω συγγραφέας.
Λοιπόν, εγώ δεν πρόκειται να γίνω.
Κάθριν, το γράμμα σε κάνει να το λες αυτό;
- Σου γύρισαν την ιστορία ξανά; - Για δέκατη φορά.
- Είναι το καλύτερο που έχω γράψει ποτέ. - Τι είπε ο δάσκαλος σου πει γι' αυτή;
Οι δάσκαλοι δεν ξέρουν και πολλά από συγγραφή. Ξέρουν απλά από λογοτεχνία.
Κοίτα Κάθριν, χθες βράδυ διάβασα ένα άρθρο στην εφημερίδα. Το κράτησα για σένα.
Ξέρεις, το μάτι μου έπεσε στην επικεφαλίδα. Λέει...
Ω, εδώ είναι.
Λέει: "Γυναίκα συγγραφέας περιγράφει το κλειδί προς τη λογοτεχνική επιτυχία".
- Ποια είναι; - Είναι μια κυρία που ονομάζεται...
- Πού είναι όλοι; - Φλόρενς Ντάνα Μόρχεντ.
- Λαρς, το άρθρο. - Εντάξει, μαμά.
- "Η Φλόρενς Ντάνα..." - Τι συμβαίνει εδώ;
- Τίποτα. - Δείχνει την εικόνα της εδώ.
Την έχεις ακουστά;
Ναι, φυσικά. Όλοι την ξέρουν.
- Είναι τρομερά επιτυχημένη. - Τι λέει για το μυστικό;
Λοιπόν, λέει... Κάθριν, καλύτερα να το διαβάσεις εσύ, εδώ. Κοίτα.
"Η Φλόρενς Ντάνα Μόρχεντ, διάσημη μυθιστοριογράφος και διηγηματογράφος,"
μπλα, μπλα, μπλα.
"Έδωσε σήμερα συνέντευξη στη σουίτα της στο Φέρμοντ." Μπλα, μπλα, μπλα.
"Με αισθητή ειλικρίνεια ανέφερε την ουσιώδη ποιότητα για την επιτυχία ως συγγραφέας."
Σιγά τη βοήθεια που είναι.
Κάθριν, αν έστελνες τις ιστορίες σου στην κυρία, ίσως να σου έλεγε που είναι λάθος.
- Ω, μαμά, μην λες ανοησίες. - Καλά, μα γιατί λέω ανοησίες;
Καταρχάς, είναι πολύ σημαντικό πρόσωπο, μια διασημότητα. Ποτέ δεν θα τις διαβάσει.
Κατά δεύτερο, νομίζεις ότι η συγγραφή είναι σαν,
λοιπόν, όπως το μαγείρεμα, που το μόνο που χρειάζεσαι είναι μια συνταγή.
Χρειάζονται πολλά περισσότερα. Πρέπει να έχεις ταλέντο γι' αυτό.
Θα πρέπει να έχεις ταλέντο και στο μαγείρεμα επίσης.
Αλλά υπάρχουν πράγματα που πρέπει να μάθεις, ακόμα κι αν έχεις ταλέντο.
Λοιπόν, αυτό είναι το θέμα.
Δεν έχω. Το ξέρω πλέον.
Άρα μπαμπά, αν τέλειωσες με την εφημερίδα,
Θα πάρω τις αγγελίες, μήπως μπορέσω να βρω δουλειά.
Αυτή η κυρία στην εφημερίδα, τι άλλο λέει, Νιλς;
Λοιπόν, όχι πολλά. Το υπόλοιπο αναφέρεται σ' αυτήν και το σπίτι της.
"Εκτός από λογοτεχνία, το κύριο ενδιαφέρον της κα Μόρχεντ είναι η γαστρονομία."
Γαστρονομία. Τα αστέρια.
Όχι, το φαγητό.
Μια λαμπρή μάγειρας λέει, ότι μπορεί να μετατρέψει ένα καλό σουφλέ σε διήγημα.
Ή να βρει μια νέα συνταγή σαν να είναι η πρώτη έκδοση.
Μαμά, θα πάω να δω αν έχουν βγει τα κουτάβια.
Ναι.
Ας δούμε την εικόνα της.
Έχει ευγενικό προσώπο.
Τι είναι η "πρώτη έκδοση";
- Κριστίν, κοίτα. - Τι, Ντάγκμαρ;
- Έχω κουτάβια! - Πόσα;
Θα δούμε. Πως θα τα πούμε;
Θα έρθεις;
Μην τους δώσεις όνομα μέχρι να έρθω εκεί.
Κα Μόρχεντ;
Κλήση για την κα Μόρχεντ.
Κα Μόρχεντ;
Κλήση για την κα Μόρχεντ.
- Κλήση για την κα Μόρχεντ. - Ναι;
Κα Μόρχεντ;
- Η κα Φλόρενς Ντάνα Μόρχεντ; - Ναι;
- Μπορώ να σας μιλήσω για λίγο, παρακαλώ; - Ναι. Περί τίνος πρόκειται;
Διάβασα στην εφημερίδα αυτό που λέτε για το γράψιμο.
Ω, ναι.
Η κόρη μου Κάθριν θέλει να γίνει συγγραφέας.
Αλήθεια;
- Έφερα τις ιστορίες της. - Κοίτα, φοβάμαι πως βιάζομαι.
Φεύγω από το Σαν Φρανσίσκο απόψε.
Αλλά αν θα μπορούσα να σας μιλήσω για ένα-δύο λεπτά, αυτό μόνο.
Συγνώμη αλλά το έχω κανόνα ποτέ να μην διαβάζω ανέκδοτο υλικό κανενός.
Έλεγε στην εφημερίδα ότι σας αρέσει να συλλέγετε συνταγές μαγειρικής.
Ναι, έχω γράψει πολλά βιβλία μαγείρικής.
Και 'γω ενδιαφέρομαι για τη γαστρονομία. Είμαι καλή μαγείρισσα. Νορβηγίδα.
Κάνω καλά νορβηγικά πιάτα. Lutefisk και koettbullar.
- Είναι κεφτεδάκια με σάλτσα κρέμας. - Ξέρω. Τα έχω φάει στο "Κριστιάνια".
Έχω ειδική συνταγή για koettbullar, από την μητέρα μου.
Ήταν η καλύτερη μαγείρισσα που γνώρισα ποτέ.
Ποτέ δεν έχω πει τη συνταγή, ούτε καν στις αδελφές μου, δεν είναι καλές μαγείρισσες.
Αλλά αν μου επιτρέψετε να σας μιλήσω, θα σας την δώσω. Είναι ωραία συνταγή.
Λοιπόν, η κόρη σου θέλει να συγγράψει, είπες.
- Ναι. - Όντως συγγράφει;
- Ή μήπως απλά θέλει να γράφει; - Συγγράφει όλη την ώρα.
Ίσως δεν είναι συγγραφέας, αλλά δεν θα τα παρατήσει, σημαίνει πολλά γι' αυτήν.
- Συμφωνώ. - Φέρνω τις ιστορίες της.
- Έφερα δώδεκα. - Δώδεκα.
Λοιπόν, απλά να διαβάσετε ίσως μόνο μία.
Για να ξέρεις αν κάποιος μαγειρεύει καλά, δεν χρειάζεται να φας ολόκληρο το γεύμα.
Είστε πολύ πειστική. Γιατί η κόρη σας δεν ήρθε η ίδια;
Κοιτάξτε, ήταν πολύ δυστυχισμένη και πολύ φοβισμένη μ' εσάς. Είστε διασημότητα.
- Αλλά είδα την εικόνα σας στην εφημερίδα. - Τι τρομακτική εικόνα!
Είναι η εικόνα μιας γυναίκας που της αρέσει να τρώει καλά.
Και σίγουρα είναι!
- Τώρα πες μου για το koettbullar. - Ναι.
Όταν κάνετε τα κεφτεδάκια, να τα ρίχνετε σε βραστό ζωμό.
Όχι νερό. Αυτό είναι ένα από τα μυστικά.
Και η σάλτσα κρέμας είναι ένα άλλο μυστικό. Προσθέστε μισή ξινόκρεμα στο τέλος.
Ω, αυτό ακούγεται θαυμάσιο.
Θα πρέπει να αλέσετε το κρέας έξι φορές.
Και τότε...
Λοιπόν, θα μπορούσα να σας τα γράψω. Και αφού τα γράψω, θα μπορείτε να τα διαβάσετε.
"Θυμάμαι ότι είχα γράψει ένα τραγικό αντίο στην τέχνη μου."
"Ήμουν απασχολημένη σκίζοντας όλες τις ιστορίες που είχα γράψει,"
"όταν άκουσα την φωνή της μαμάς από την αρχή της σκάλας για την σοφίτα."
- Κάθριν; - Ναι, μαμά.
- Γράφεις; - Όχι, μαμά.
Όλα τέλειωσαν.
Αυτό είναι που θέλω να σου μιλήσω σχετικά.
Είναι εντάξει, μαμά. Πραγματικά είναι.
Έσκιζα τις ιστορίες μου όλο το απόγευμα. Μόνο που δεν μπόρεσα να βρω τις μισές.
Λοιπόν, εδώ είναι.
Εσύ τις πήρες;
Για ποιο λόγο;
Κάθριν, είδα την κα Μόρχεντ.
Ποια είναι η κα...; Την Φλόρενς Ντάνα Μόρχεντ;
- Της πήγες τις ιστορίες μου; - Διάβασε πέντε απ' αυτές.
Ήμουν δύο ώρες μαζί της.
Ήπιαμε ένα ποτήρι σέρι. Ήπιαμε δύο ποτήρια σέρι!
Τι είπε γι' αυτές;
Λοιπόν, είπε ότι δεν είναι καλές.
Ναι, το ήξερα αυτό.
- Δεν άξιζε να μπεις σε τέτοιο κόπο. - Αλλά είπε κι άλλα.
Θα τ' ακούσεις, Κάθριν;
Βέβαια. Θα τ' ακούσω.
Είπε ότι γράφεις τώρα μόνο αυτά που έχεις διαβάσει σ' άλλα βιβλία.
Για χρόνια, έγραφε κι αυτή κακές ιστορίες, γι' ανθρώπους στις παλιές εποχές,
ώσπου μια μέρα, θυμάται πως συνέβη κάτι στην πόλη της,
και αισθάνθηκε πως έπρεπε να το πει.
Και έτσι έγραψε την πρώτη της καλή ιστορία.
Είπε ότι πρέπει να γράψεις για πράγματα που γνωρίζεις.
Αυτό μου έλεγε ο δάσκαλός μου συνέχεια.
Ναι, ίσως ο δάσκαλος σου είχε δίκιο.
Αλλά είπε να συνεχίσεις τη συγγραφή,
γιατί έχεις ταλέντο.
Και ότι όταν γράψεις ιστορία που είναι πραγματική και αληθινή,
τότε θα την στείλεις στον ατζέντη της και θα πεις ότι αυτή σε συστήνει. Εδώ.
Όχι. Είναι συνταγή για γκουλάς, όπως την έφτιαχνε η γιαγιά της.
Εδώ.
Βοήθησαν, Κάθριν, αυτά που σου είπα;
Ναι, υποθέτω ότι βοήθησαν.
Κάποια απ' αυτά.
Αλλά... δεν έχω πάει πουθενά ή δεν έχω δει κάτι.
Λοιπόν, θα μπορούσες να γράψεις για το Σαν Φρανσίσκο, ίσως;
Είναι ωραία πόλη. Η κα Μόρχεντ γράφει για την δική της γενέτειρα.
Ναι, το ξέρω, αλλά θα πρέπει να βρω κεντρικό χαρακτήρα ή κάτι ανάλογο.
Γράφει συνέχεια σχετικά με τον παππού της.
Ήταν υπέροχος άνθρωπος.
- Κοίτα, ίσως να έγραφες για τον μπαμπά; - Για τον μπαμπά.
Ο μπαμπάς είναι καλός άνθρωπος. Είναι ένας υπέροχος άνθρωπος.
Ναι, το ξέρω, αλλά...
Λοιπόν, πάω να φτιάξω δείπνο. Ο μπαμπάς δούλευε μέχρι αργά.
Θα ήθελα να γράψεις για τον μπαμπά.
Πρακτορείο Λογοτεχνίας Στιούαρτ Λεωφόρος Μάντιεμ 461, Νέα Υόρκη
- Ειδική παράδοση. - Ω, Θεέ μου.
Μαμά! Μαμά!
- Πούλησα μια ιστορία. - Μια ιστορία;
Ναι, εδώ είναι το γράμμα από τον ατζέντη με μια επιταγή των 500 δολαρίων.
Λοιπόν, κάτσε να το δω. Ας δούμε τι έχουμε εδώ.
- Ίσως δεν το διάβασα σωστά. - Τι σκοπεύεις να κάνεις με 500 δολάρια;
Δεν ξέρω. Θα αγοράσω στη μαμά το ζεστό παλτό της, αυτό το ξέρω.
- Τα παλτά δεν κοστίζουν 500 δολάρια. - Το ξέρω.
- Θα βάλω το υπόλοιπα στην τράπεζα. - Γρήγορα, μην αλλάξουν γνώμη με τα λεφτά.
Θα πας, μαμά; Θα τα πας στην τράπεζα, στο κέντρο της πόλης αύριο;
Τι συμβαίνει;
Δεν ξέρω πώς.
Απλά δώσ' τα στον άνθρωπο, πες του να τα βάλει στο λογαριασμό, όπως κάνεις πάντα.
Μαμά.
Νομίζω ότι είναι καλύτερα να τους το πούμε τώρα.
Να μας πείτε τι;
Δεν υπάρχει κανένας τραπεζικός λογαριασμός.
Ποτέ στη ζωή μου δεν έχω μπει μέσα σε τράπεζα.
- Αλλά πάντα μας έλεγες... - Μαμά, πάντα έλεγες...
Ναι, ναι, το ξέρω, αλλά δεν είναι αλήθεια.
- Σας είπα ψέματα. - Μα γιατί, μαμά;
Γιατί υποκρινόσουν;
Δεν είναι καλό για τα παιδιά να φοβούνται, να μην αισθάνονται ασφαλή.
Αλλά τώρα με 500 δολάρια, νομίζω ότι μπορώ να το πω.
- Μαμά. - Κάθριν, φέρε την ιστορία.
- Τώρα; - Ναι, τώρα. Ντάγκμαρ;
- Ναι, μαμά; - Έλα εδώ, σε θέλω.
- Τι είναι; - Η Κάθριν έγραψε ιστορία σε περιοδικό.
Την πλήρωσαν 500 δολάρια για να την εκτυπώσουν.
Όχι, άφησε τα κουνέλια.
Αντίο, Τζο, Μεγκ, Έιμι, Μπεθ και Λόρι. Μην κάνετε τίποτα μέχρι να γυρίσω.
Θέλω να κάτσετε ήσυχα και να ακούσετε την Κάθριν που θα μας την διαβάζει.
Πάρε τη καρέκλα του κου Χάιντ, Κάθριν.
Θα το διαβάσω αμέσως μόλις είναι δυνατόν. Πραγματικά δική σας, Μπέρθα Στιούαρτ.
Πως την λένε την ιστορία σου;
Λέγεται, "Η Μαμά και το Νοσοκομείο."
- Έγρα.. έγραψες για την μαμά; - Ναι.
- Είναι καλό. - Σου είπα να γράψεις για τον μπαμπά.
Το δοκίμασα έτσι αλλά δεν μου έβγαινε καλά.
- Στο είπα. - Μαμά, προσπάθησα.
- Είστε έτοιμοι; - Ναι, είμαστε έτοιμοι.
"Για όσο μπορώ να θυμηθώ, το σπίτι στην οδό του λόφου Λάρκιν, ήταν σπιτικό."
"Ο μπαμπάς και η μαμά έχουν και οι δύο γεννηθεί στη Νορβηγία,"
"αλλά ήρθαν στο Σαν Φρανσίσκο επειδή οι αδελφές της μαμάς ήταν εδώ."
"Όλοι μας γεννηθήκαμε εδώ."
"Ο Νιλς, το μεγαλύτερο και το μόνο αγόρι, η αδελφή μου Κριστίν,"
"και η μικρότερη αδελφή, η Ντάγκμαρ "
Είμαι στην ιστορία;
"Όταν κοιτάζω πίσω, στο 1910, φαίνεται σαν να ήταν μόλις χθες."
"Θυμάμαι ότι κάθε Σάββατο βράδυ, η μαμά συνήθιζε να συγκεντρώνει την οικογένεια."
"Θυμάμαι τον κο Χάιντ, την αγαπημένη θεία Τρίνα και τον θείο μου τον Κρις."
"Αλλά πάνω απ' όλα, θυμάμαι την μαμά."
"Θυμάμαι πως κάθε Σάββατο βράδυ, η μαμά θα καθόταν στο τραπέζι της κουζίνας,"
"για να μετρήσει τα χρήματα που ο μπαμπάς είχε φέρει στο σπίτι, μέσα στο φακελάκι."
"Υπήρχουν διάφορες στοίβες."
"Για τον ιδιοκτήτη, η μαμά έλεγε, στοιβάζοντας τα μεγάλα ασημένια κέρματα."
"Για τον μπακάλη, άλλη στοίβα κερμάτων."
"Στο τέλος, ο μπαμπάς θα ρωτήσει, Αυτά είναι όλα;"
"Η μαμά τον κοιτάζει και χαμογελά. Αυτά είναι όλα, θα μουρμουρίσει."
"Δεν χρειάζεται να πάμε στην τράπεζα."
Απόδοση & επιμέλεια υποτίτλων: zachs75